Wat zijn de openingstijden?

Maandag 08:30 - 17:30 Dinsdag 08:30 - 17:30 Woensdag 08:30 - 17:30 Donderdag 08:30 - 17:30 Vrijdag 08:30 - 17:30

Ontdekspitsbergen.nl

Startpagina
Nederland
Heinenoord
Ontdekspitsbergen.nl

Hier begint jouw avontuur in winter wonderland. Bij ons vind je de mooiste excursies en accommodaties voor de beste prijzen!

06/05/2026

Vandaag heb ik eindelijk iets online gezet waar ik al heel lang naar uitkeek.

De nieuwe expeditiegroepsreis naar 80 graden noord.
En eerlijk? Dit is niet zomaar een reis die je “even boekt”. Dit is het soort avontuur waar je later nog vaak aan terugdenkt. Omdat je niet alleen iets ziet, maar echt voelt hoe klein je soms kunt zijn tussen gletsjers, fjorden en eindeloze leegte.

We varen eind augustus 2027 met een kleine groep richting het hoge noorden. Naar plekken waar bijna niemand komt. Waar walrussen op het ijs liggen, walvissen naast het schip kunnen opduiken en waar de zon urenlang langzaam langs de horizon schuift zonder echt donker te worden.

Juist die periode maakt deze reis zo bijzonder. Geen harde middagzon, maar eindeloze gouden tinten over de bergen, glinsteringen op het water en dat zachte poollicht waar fotografen verliefd op worden. Soms lijkt het alsof heel Spitsbergen even in koperkleurig licht wordt gezet.
Onderweg is er ruimte voor vrijheid. Geen strak

groepsprogramma waarbij alles vastligt, maar juist een expeditie waarin je zelf kiest hoe je het beleeft. Soms samen, soms alleen op het dek terwijl het schip langzaam langs een afbrekende gletsjer glijdt en alles om je heen stil wordt.

De vorige expeditiereizen waren snel volgeboekt, dus ik verwacht eerlijk gezegd dat er ook voor deze reis veel interesse gaat zijn. Daarom wilde ik hem nu alvast online zetten, zodat iedereen rustig kan kijken of dit avontuur bij hem of haar past.
24 augustus t/m 2 september 2027

10 dagen | kleine groep | gegarandeerd vertrek
Voel je al langer dat je nóg verder wilt dan de bekende reizen? Dan is dit misschien precies wat je zoekt.

https://ontdekspitsbergen.nl/reizen/groepsreizen/expeditie-groepsreis-naar-80-noord/

23/04/2026

Wat doe je als alles ineens anders loopt dan gepland?

We zouden die dag naar Barentsburg varen, alles stond klaar, totdat het ineens niet meer kon door een probleem met de brandstof, en op dat moment valt je plan gewoon weg en moet je schakelen, of je dat nu wil of niet.

Juist daar gebeurde iets bijzonders, want in plaats van wachten stapten we last minute op de Ocean Sherpa, een zeilschip dat de hele dag een compleet andere lading gaf, waarbij niet de motor maar de wind bepaalde waar we naartoe gingen.

We hesen de zeilen, de motor ging uit, en ineens ontstond er een rust die je moeilijk uitlegt, met alleen het geluid van water tegen de romp en de wind in het doek, terwijl iedereen om je heen vanzelf stil wordt en gewoon kijkt.

Dat is voor mij Spitsbergen, omdat het niet alleen gaat om wat je plant, maar juist om wat er ontstaat als het anders loopt dan verwacht, en dit werd zo’n dag die je niet bedenkt maar nooit meer vergeet.

20/04/2026

Oktober op Spitsbergen is anders dan je denkt. Geen eindeloze sneeuwvlaktes, maar ruige bergen, open valleien en licht dat elke dag verandert. Overdag vaar je langs immense gletsjerwanden in zee en ’s avonds wacht je op het noorderlicht.

Groepsreis 14 t/m 22 oktober 2026
Vanaf 2.832,- p.p. inclusief vluchten en verblijf.

Er zijn nog een paar plekken vrij.

Vraag de brochure aan en kijk of dit bij je past.

https://ontdekspitsbergen.nl/reizen/groepsreizen/oktober/

05/04/2026

🔊 Dit moet je echt even horen...🔊

Waarom gletsjerijs knispert in zee?

Je ligt stil naast een stuk ijs. En dan hoor je het. Zacht geknisper. Alsof het ijs leeft. Wat je hoort, zijn luchtbelletjes die al eeuwen in het gletsjerijs zaten opgesloten.

Ooit viel dat als sneeuw. Jaar na jaar werd het samengedrukt tot ijs, met die lucht erin gevangen. Zodra zo’n ijsschots in zee ligt, begint het langzaam te smelten. De druk verdwijnt.

En die oude lucht… ontsnapt.
Niet in één keer, maar in duizenden kleine tikjes. Mini-explosies, vlak naast je kajak. Wat maakt dit moment zo bijzonder? Omdat je niet alleen kijkt naar ijs. Je hoort tijd loslaten.

Lucht die misschien al honderden jaren vastzat, komt nu vrij…

Laat het geluid even zijn werk doen.
Gewoon jij, het water… en dat ijs dat langzaam zijn verhaal vertelt. Echt een moment om even stil te liggen en te luisteren.

30/03/2026

Een jaar geleden gaf ik akkoord aan de drukker.
En toen begon het pas echt.

Want eerlijk? Ik twijfelde tot het laatste moment. Niet omdat het boek niet goed was. Maar omdat ik wist wat ik deelde.
Geen mooie succesverhalen. Maar dingen die schuren. Mijn fouten. Keuzes waar ik later anders naar zou kijken.

In mijn boek staat ook een verhaal over een samenwerking op Spitsbergen. In het begin leek het perfect.
Totdat het dat niet meer was. Afspraken die niet werden nagekomen. Tochten die niet bleken te kloppen.
En een telefoontje van de gouverneur zelf, dat alles op scherp zette.

En ergens tussendoor een heftige waarschuwing die bleef hangen: dit was geen partij waar je zomaar even zaken mee doet.

Wat volgde was een avond in Longyearbyen die ik niet snel vergeet. We zouden praten over onze samenwerking.
Maar dat moment kwam nooit. Biertje. Shotje. Nog één. En voor ik het wist zat ik ergens in waar ik zelf geen grip meer op had.

De volgende ochtend voelde alsof er een vrachtwagen over me heen was gereden.

Achteraf hoorde ik dat ik had meegedaan aan een Russische drinkwedstrijd. Die heel gebruikelijk is onder Russische zakenpartners en die de hiërarchie bepaalt.

Het kostte me veel geld.
Maar het leverde iets veel belangrijkers op.
Ik leerde waar mijn grens ligt. En met wie ik wél wil werken.

En toen, drie weken nadat mijn boek uitkwam, kreeg ik ineens een bericht van hem.

Of we een biertje konden doen. Hij wilde zijn excuses aanbieden.
Ik heb vriendelijk bedankt. Maar ik dacht wel: heeft hij dit gelezen… of is dit toeval?

Als ik nu terugkijk, weet ik één ding.
Dat boek ging nooit alleen over Spitsbergen.

Het ging over keuzes maken. En daar eerlijk over zijn.
Misschien herken je dat wel.

Iets wat je al lang wilt doen… maar nog uitstelt.
Een jaar later kan ik je dit zeggen:
juist die stap waar je over twijfelt, verandert alles.

Ben je benieuwd naar het verhaal achter Ontdek Spitsbergen?
Dan ligt mijn boek nog steeds voor je klaar.

https://ontdekspitsbergen.nl/over/boek/

Photo credits: Jegor Meulstee

25/03/2026

Die ochtend stond ik in Longyearbyen aan de waterkant, starend naar de Hjortfjellet waar de zon prachtig op scheen, terwijl die koude wind langs mijn gezicht trok en alles om me heen even stil leek te vallen.

Ik stond daar een tijd te kijken en zag hoe het licht precies goed viel op die berg, zo’n moment waarvan je meteen weet dat het klopt, en terwijl ik daar stond kwamen er een paar zinnen in me op die precies vingen wat ik daar voelde, dus heb ik ze opgeschreven om later weer terug te kunnen halen.

Later die ochtend heb ik één van mijn gasten gebeld, want ze had al vaker gezegd dat ze graag een foto van zichzelf wilde in die leegte, op een plek waar alles wijds is en jij als mens bijna wegvalt in de grootsheid van het landschap. Nog geen uur later stonden we samen weer aan die waterkant, snel ernaartoe gelopen omdat het licht elk moment kan kantelen, en precies daar hebben we deze foto gemaakt.

En misschien herken je dat gevoel wel, dat je even uit alles stapt en alleen nog maar daar staat, zonder ruis, zonder haast, gewoon in het moment.

Die paar zinnen van die ochtend bleven hangen:

“Spitsbergen is geen plek waar je even naartoe gaat.
Het is een plek waar het stil wordt in je hoofd.
Waar je ineens voelt hoe klein je bent…
en dat dat genoeg is.”

Dit is zo'n reden waarom mensen hierheen komen.
Niet om iets af te vinken, maar om even stil te vallen… en te voelen wat er overblijft.

24/03/2026

Soms zie je iets dat niet groot lijkt… tot je ernaast staat.

Dat blauwe ijsblok, midden in een eindeloze witte leegte, lijkt van een afstand bijna onbelangrijk.

Tot je dichterbij komt. Tot je de structuren ziet, de lagen, de kleur die bijna licht lijkt te geven.

En dan zie je ineens die mensen ernaast.
Klein en stil. Even onderdeel van iets dat al duizenden jaren onderweg is.

Dit is Spitsbergen.
Geen plek waar je komt om dingen af te vinken.
Maar een plek waar je voelt hoe relatief alles eigenlijk is.
Hoe klein je bent… en tegelijk precies op de juiste plek.
Je hoeft hier niets te doen.

Alleen kijken. En even stil zijn.
En ergens, zonder dat je het doorhebt, gebeurt er iets.

Stel je voor dat jij daar staat.
Wat zou er door je heen gaan?

22/03/2026

Ken je dat gevoel… dat je thuiskomt, maar eigenlijk nog helemaal daar bent?

Ik zit hier, een paar dagen later, en merk dat mijn hoofd nog steeds ergens tussen het ijs en de bergen rondzwerft. Alsof ik nog op die sneeuwscooter zit, met de wind in mijn gezicht en niets anders om me heen dan stilte, wit en eindeloze ruimte.
Want wat was dit voor reis…

We stonden aan de oostkust, oog in oog met een ijsbeer met twee jongen. Zo’n moment waarop alles even stilvalt. Waar je niet praat, maar alleen kijkt en. En voelt hoe klein je eigenlijk bent in dit landschap.

We reden langs een gletsjerwand van tientallen meters hoog. IJs dat kraakt, leeft, ademt. Je hoort het, je ziet het bewegen. Geen foto die dat echt kan vangen.

En dan die momenten die je niet plant.
Een white-out tijdens de sneeuwscootertocht, waarbij de wereld ineens verdwijnt en je alleen nog op je kompas en elkaar vertrouwt. Sneeuwscooters die vast kwamen te zitten en die we samen weer uit moesten graven, ergens midden in die witte leegte. Windstoten die je bijna omver blazen.

Dat zijn de verhalen die blijven hangen.
Net als die ene avond… bezoek aan de ijsvlakte, en later, alsof het nog niet genoeg was, het noorderlicht dat boven ons begon te dansen. Groen, bewegend, bijna onwerkelijk. En je ziet mensen kijken, stil worden, soms zelfs een traan.

Niet alles is alleen maar mooi, en dat hoort er ook bij. Soms gebeurt er iets onverwachts, iets wat impact heeft op de groep en wat ons allemaal raakt. En ook dat maakt zo’n reis echt. Het laat zien dat je hier niet op een decor staat, maar midden in een ruige, pure wereld waar wij als mens helemaal niets te vertellen hebben.

En misschien is dat wel precies waarom dit zo binnenkomt.
Wat mij het meest raakt, iedere keer weer, is niet alleen wat we zien… maar wat het met mensen doet. Hoe snel vreemden een groep worden. Hoe mensen opbloeien, vertragen, genieten. En hoe er nu alweer gesprekken ontstaan over volgend jaar.

Nog een keer. Of misschien een andere periode. Een ander seizoen. Dat is voor mij het mooiste wat er is.

En ergens begon dit allemaal bij één keuze.

09/03/2026

Ken je het Mpemba-effect?

Gooi kokend water in de ijskoude lucht van Spitsbergen… en het verandert in een wolk van kristallen. Binnen een fractie van een seconde. Alsof de winter zelf even ademhaalt.

Dit bijzondere natuurverschijnsel zie je alleen als de omstandigheden precies goed zijn: diepe vrieskou, droge lucht en water dat nog bijna kookt. Het resultaat is een korte, magische explosie van ijs in de lucht.

In maart zijn die omstandigheden vaak perfect. De winter is nog diep en helder, maar het daglicht is al teruggekeerd. Het landschap ligt stil en wit onder een zacht, pastelachtig licht. En soms sta je daar gewoon middenin… en zie je hoe water in een wolk van ijs verandert.

Tijdens mijn groepsreis in maart beleven we precies dit soort momenten. Niet omdat we ze plannen, maar omdat Spitsbergen nu eenmaal vol verrassingen zit.

Misschien sta jij daar straks ook, met een thermosfles kokend water in je hand, terwijl de Arctische lucht er een wolk van ijs van maakt.

Nieuwsgierig naar deze reis?

Kijk dan even op de website of stuur me gerust een bericht.

📽️ .mook

05/03/2026

Diepe sneeuw op Spitsbergen heeft één simpele regel.

Pompend plankgas.

Geen plankgas?
Dan moet je graven.

Heel veel graven.

En soms eindigt dat… iets minder elegant dan gepland.

📽️ Cynthia Schouten

03/03/2026

Sla deze post op. Dit zijn belangrijke data als je een winterreis naar Spitsbergen overweegt.

Wanneer komt het daglicht terug in Longyearbyen?
En wanneer schijnt de zon weer het dorp in?

Dat zijn twee verschillende momenten. En dat verschil voel je.
In Longyearbyen gebeurt dit:

▶️ 1 februari
Schemer tussen 10:00 en 14:00.
Vier uur zacht blauw licht. Alsof iemand langzaam de dimmer opendraait. Vanaf dat moment komt er elke dag ongeveer 20 minuten daglicht bij.

▶️ 15 februari
De zon komt weer boven de horizon uit. Je ziet haar dus echt terug. Maar het dorp ligt nog in de schaduw van de bergen.

▶️ 16 februari
De eerste strook zonlicht raakt de top van de Hiortfjellet.
Een dunne lijn licht. Iedereen kijkt omhoog.

▶️ 8 maart – Solfestuka
Tijdens Solfestuka viert het dorp dat de zon eindelijk weer het dorp zelf bereikt. Mensen naar buiten. Brillen op. Gezicht in het licht.

Dit is waarom februari en maart totaal anders aanvoelen, terwijl er maar een paar weken tussen zitten.

Sla ’m op.
Dit zijn de data die het verschil maken.

Adres

Heinenoord

Openingstijden

Maandag	08:30 - 17:30
Dinsdag	08:30 - 17:30
Woensdag	08:30 - 17:30
Donderdag	08:30 - 17:30
Vrijdag	08:30 - 17:30

Telefoon

+31640768791

Website

http://spitsbergenmarathonreis.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Ontdekspitsbergen.nl nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.