26/04/2026
Ik weet het, je ziet de foto's en je denkt dat dit de zoveelste post is over Molmento-brood... Maar dat klopt maar voor een klein stukje want het verhaal gaat eigenlijk over mezelf. En misschien ook een beetje over jou als twijfelen aan jezelf ook een dingetje is voor je.
De afgelopen twee weken had ik wat fysieke issues en daardoor een paar vrijwel slapeloze nachten. En dus werd de mist in mijn hoofd met de dag dikker en had ik me door de dagen te slepen. En dus ging ik bij de voorbereiding van mijn desembrood vrijdagavond letterlijk de mist en berekende ik de hoeveelheden voor mijn starter Eva grandioos fout. Zaterdagochtend was er zowat 30 procent te weinig starter voor mijn brood. Ik kon mezelf wel voor mijn kop slaan en kon een stevige vloek maar net onderdrukken. Dat moest er nog bijkomen om mijn week helemaal om zeep te helpen. Maar aangezien ik toch alle ingrediΓ«nten al bij elkaar had gemengd, kon ik even goed verder doen. En terwijl ik al broedde op plan B om mijn ongetwijfeld mislukt brood to be te compenseren en mezelf nog wat trakteerde op een paar verwensingen, moest ik toch constateren dat de textuur van het deeg redelijk 'normaal' aanvoelde. Tot mijn grote verbazing begon het na de nodige kneedbeurten ook nog mooi te rijzen. Dat kon toch helemaal niet π€ en ik was ervan overtuigd dat het even later nog helemaal mis zou gaan. Toen onze arriverende gasten ook nog professionele bakkers bleken te zijn, trilde ik bijna als een espenblad. Maar wonder boven wonder, het brood bleef lekker zijn gangetje gaan tijdens het rijzen, liet zich gemakkelijk tot een bolletje vormen en de ochtend nadien kwam het met knapperige korst en mooi goudbruin uit de oven π En onze gasten, die hadden een speciaal complimentje over voor het huisgebakken brood π
Mijn moraal van het verhaal:
1. Trust the proces, no matter what
2. Believe in yourself, always
3. Enjoy your succes, it's well deserved
β€οΈ π β€οΈ β€οΈ