22/06/2022
De volwassene,
waarom steeds vooruit kijken,
niet eens durven achterom kijken,
we draaien onze rug naar het verleden,
we zijn volwassen en verantwoordelijk voor al onze volwassen daden,
we vergeten dat in ieder persoon zijn eigen kleine kindje vraagt om gezien of gehoord te worden,
hoe kun je nu als volwassene met al je verantwoordelijkheden die netjes moeten passen in onze maatschappij om er tenslotte bij te kunnen horen naar dat kleine kindje luisteren,
dat aandacht wil, geborgenheid, troost, mogen vrij spelen, mogen boos zijn, een klein rebbeletje wil zijn, mogen huilen, roepen en tieren, of gewoon niets doen, zitten kijken,
hoe kan je nu als volwassene dat nog allemaal gaan toelaten,
dat is toch te laat,
vooruit gaan en niet naar de noden van je eigen kindje kijken,
maar weet dat je kindje even lang zal leven dan de volwassene,
en zolang het niet gehoord en erkend wordt in zijn nood blijft het vragen,
blijft het om aandacht vragen,
tot het extreme toe want het kind in jou is baas,
het zal zijn zin krijgen,
hoe dan ook,
desnoods legt hij je volwassene volledig aan banden of compleet stil,
burn out, depressie of erger nog, uit het leven stappen,
je kind is baas,
stop de tijd,
kijk achterom,
neem je kindje dicht bij jou en kijk wat het zo nodig heeft,
geef als volwassene en wat je terug krijgt is welvaart, overvloed, levenslust en kracht,
je kindje heeft alles in zijn macht om jouw leven rijk en vervult te maken,
wees dankbaar dat jouw kindje er altijd is voor jou.