06/09/2026
Wat missen we eigenlijk uit Nederland? 🇳🇱
Onlangs vroegen we jullie waar jullie graag meer over wilden weten rondom onze emigratie. Twee onderwerpen hebben we inmiddels besproken, maar er stonden er nog twee open: school in Spanje en… wat we missen uit Nederland.
En misschien is het antwoord wel één van de dingen die ons het meest heeft verrast.
Want eerlijk? We missen verrassend weinig.
Er is wel één ding dat we vooraf totaal niet hadden bedacht: gewoon even ergens een babbeltje maken.
Pas als je in een ander land woont, merk je hoe vanzelfsprekend het is om te praten zonder na te denken over de juiste woorden of context.
Ons Spaans wordt steeds beter en we redden ons prima. Maar gedachteloos ‘praatje prut’ terwijl je je nagels laat doen? Dat blijkt toch next level Spaans. 😂
Wat we vooraf wél dachten te gaan missen, was ons sociale leven. Familie, vrienden, verjaardagen, etentjes en afspraken.
Natuurlijk missen we de mensen van wie we houden. Maar die overvolle agenda die daarbij hoorde? Die missen we totaal niet.
Hier voelt het sociale leven veel ongedwongener. Mensen zien elkaar in het dorp, op straat of op het terras. Je schuift aan als je zin hebt. Heb je geen zin? Dan ga je niet.
Voor onze emigratie voelden we ons steeds minder thuis in het leven om ons heen. We verlangden naar meer rust en ruimte, maar vooral naar meer naar elkaar omkijken. Meer aandacht voor de mensen om je heen.
En juist dát ervaren we hier heel sterk.
Niet omdat Spanje perfect is, maar omdat deze manier van leven veel beter past bij wat wij belangrijk vinden.
Laatst vroeg iemand ons: “Maar even eerlijk… wat mis je nou écht uit Nederland?”
We moesten daar serieus over nadenken.
Buiten de mensen van wie we houden en af en toe gedachteloos Nederlands kunnen kletsen?
Eigenlijk vrij weinig.
Niet omdat er niets moois was om achter te laten, maar omdat we hier zoveel hebben gevonden van wat we daar zelf steeds meer misten.
Stilte en natuur. Naar elkaar omkijken. Minder moeten. Meer tijd en aandacht voor elkaar en ons gezin.
En blijkbaar voelt dat inmiddels zó vanzelfsprekend, dat we pas bij de vraag wat we missen beseffen:
onze oude manier van leven eigenlijk niet. 🤍
