04/05/2026
💢 50 💢 Even terug naar…
Het jaar 2004
In die tijd organiseerden Pascal en Gerrit, hun jaarlijkse fietsweek: ‘de ronde van Tim Krabbé’,
Zij waren geïnspireerd door zijn verhalen en Tim Krabbé zelf was naast een twintigtal renners, zelf ook van de partij.
Een week lang draaide voor hen alles om fietsen. Colletjes, lange klimmen, prachtige Cévennen, de felle zon en snelle afdalingen.
Eén keer in die week in de maand juni mochten wij, Camping Beau Rivage, de middagmaaltijd verzorgen—op een magnifieke plek ergens hoog in de bergen.
Op de dag zelf waren we al vroeg bezig om tafels en banken, kratten met eten, flessen water, bestek en borden—alles wat nodig was om boven op een berg een keuken op te bouwen in de bus en aanhanger te zetten. We moesten op tijd vertrekken, want het was nog een flinke rit en het eten moest op tijd klaar zijn!😊
Eenmaal boven veranderde de kale bergtop langzaam in een geïmproviseerde eetplek. Tafels werden opgesteld, doeken gespannen voor wat beschutting en gaspitten aangestoken.
Niet altijd makkelijk want boven op de heuvels kon er een flinke bries staan. Partytenten die met moeite in elkaar gezet werden, en nauwelijks overeind bleven. Ook het vuur aanhouden was soms een uitdaging. Dus werd er ook wel uitgeweken naar de bus— de enige plek met wat beschutting.
Daar, half gebukt en schouder aan schouder, werd gekookt. Zoulika had de leiding—balancerend op twee pitten, roerend in dampende pannen lukte het haar iedere keer weer om grote schalen dampende macaroni carbonada, stevig en geurend, op tafel te krijgen. Met z’n allen werd er groente en fruit gesneden, gewassen, koffie gezet en tafels gedekt.
Altijd sneller dan verwacht kwam het moment waar het om draaide.
In de verte verschenen de eerste renners—kleine stippen die langzaam dichterbij kwamen...
Fietsen werden neergegooid, helmen afgezet en zonder omwegen schoven ze aan. Hongerig en vermoeid, maar altijd die glimlach zodra het eten kwam….
We hebben dit een aantal jaren mogen doen. Elke keer weer was het hetzelfde en toch anders. De wind, veel zon, altijd dat improviseren, altijd de vermoeidheid maar zeker ook die voldoening aan het eind van de dag.
En ’s avonds, terug op de camping zat iedereen, moe maar voldaan, met een drankje in de hand nog even lekker na te genieten van de bijzondere dag. 😊
Pascal Vergeer en Gerrit Slingerland hebben dit wielerfestijn een tiental jaren met groot enthousiasme georganiseerd.
De foto's zijn van de jaren 2004 en 2005