15/02/2026
Storm Nils, die heeft ons even terug in de tijd geblazen! Na een angstige nacht drongen de gevolgen van Nils tot ons door. Gelukkig geen bomen op ons huis, maar de weg was geblokkeerd door tientallen omgevallen bomen. Nu wonen we op het ‘platteland’ in de bergen en de boeren komen meteen in actie. Al de volgende dag waren beide kanten weer berijdbaar, de gebroken telefoonkabels netjes langs de weg vastgemaakt en konden we de bewoonde wereld weer in.
Want natuurlijk zitten we ook zonder stroom: dikke kabels gebroken als lucifershoutjes. We zitten dus in het donker: vroeg naar bed en laat opstaan. Ik heb mijn intrek genomen in een kleine knusse gite met een eenvoudige houtkachel. Wat heerlijk is het zo! Als ik heerlijk warm onder mijn dikke dekbed op de vide lig denk ik aan de vroegere tijden toen ze ook zonder stroom leefden. Of aan de mensen in oorlogsgebieden: wat hebben we het goed! Want wij hebben koud stromend water, een toilet binnen en een aggregaat die af en toe aankan om de vriezer koel te houden. Ik vind het een verrijking om even zo te leven.
—————-
Tijdens de derde stroomloze dag was er af en toe licht. Ha, we zijn aan de b***t en Enedis is ermee bezig.
En toen er iets afgesloten werd na ons huis, daar waar de kabels gebroken zijn, bleef het licht aan! Joepie!
Een kopje koffie om het te vieren. Maar zo vreemd dat het al gewend was: ik wilde het weer gewoon met de hand doen!
Het was een mooie ervaring, zo zonder stroom. Korte onderbrekingen kennen we wel maar deze periode, in de winter terwijl het regent, was bijzonder.
Iedereen heeft hard gewerkt om deze problemen op te lossen.
