01/04/2026
🇫🇷 Le mistral s’invite, s’impose et ne poursuit son chemin que quand bon lui chante…
🇳🇱
“Als er écht iets is wat ik niet kan uitstaan, dan is het de mistral”. Patricia kijkt me aan met donderwolken. Ik wil alleen maar twee croissants afrekenen en intussen luisteren naar hoe de wind vol tegen het uitstalraam beukt.
Binnen ruikt het naar vers afgebakken brood, maar eenmaal buiten jaagt de mistral me bijna onderuit. Aan de overkant skaten de stoelen ervandoor, plastiek vliegt alle kanten op en belandt samen met een stel dorre bladeren in het portaal verderop.
Na zo’n driftbui ligt ons dorp er ineens opvallend netjes bij. Voetpaden, nissen, straatgootjes: alsof iemand er met een bladblazer doorheen is gegaan. Hier en daar liggen alleen nog wat stukken dakpan en verweesde takken uit te hijgen.
De mistral gaat tekeer als een dolle, maar heeft tenminste het fatsoen om achteraf nog even op te ruimen. En dat past perfect bij zijn naam: in de langue d’Oc, een Zuid-Franse variant van het Provençaals, betekent mistral ‘meesterlijk’.
Patricia vindt hem niet leuk, ik heb mijn croissants gered, en de mistral? Die maakt kabaal, veegt het dorp schoon en vertrekt pas als alles er weer netjes bij ligt. Meesterlijk irritant?
