18/06/2025
15 Ιουνίου 2013.
Ημέρα που ο Μπαμπάς μας έφτιαξε τη σελίδα μας στο Facebook.Σαν τώρα θυμόμαστε τη στιγμή που μας την έδειξε για πρώτη φορά.
«Τάνια, κοίτα! Αυτή είναι η σελίδα μας.»
Κι εγώ χαμογέλασα.
Πάντα μας χαμογελούσε πίσω.
Η πρώτη σελίδα λεγόταν Hotel Tonia 1.
Τον ρώτησα: «Μπαμπά, γιατί 1;»
Και μου είπε:
«Γιατί εσείς θα κάνετε κι άλλα.»
Και κάναμε, μπαμπά…
Και σε κουβαλάμε μαζί μας σε κάθε μας βήμα.
Τις τελευταίες μέρες που ήταν μαζί μας, μόλις είχε τελειώσει τις εργασίες για το σπίτι.
Το ετοίμαζε με αγάπη, γιατί ήξερε πως σε λίγο θα ερχόταν ο κόσμος.
Περίμενε με ανυπομονησία, με χαμόγελο και καρδιά γεμάτη περηφάνεια.
Μακάρι να μπορούσες να δεις τώρα, μπαμπά…
Πόσοι άνθρωποι έρχονται για εμάς.
Πόσο μεγάλωσε αυτό που ξεκίνησες με τα χέρια και την ψυχή σου.
Σ’ ευχαριστούμε, μπαμπά, που πίστεψες σε εμάς.
Που μας έδωσες δρόμο και δύναμη.
Αυτό που ξεκίνησες με τόσο μεράκι, συνεχίζεται και σήμερα με την καρδιά σου μέσα του.
Για πάντα δίπλα μας.
Μας έμαθε τη δουλειά, μας δίδαξε την υπομονή, τη συνέπεια, την αγάπη για τους ανθρώπους.
Δυστυχώς, δεν είναι πια μαζί μας.
Αλλά είναι παρών σε κάθε πέτρα αυτού του χώρου,
σε κάθε χαμόγελο πελάτη,
σε κάθε απόφαση που παίρνουμε.
Μαζί με αυτό το κείμενο, ανεβάζουμε και τις πρώτες φωτογραφίες που είχε δημοσιεύσει ο ίδιος.
Εκείνες τις απλές, αληθινές εικόνες που ξεκίνησαν το ψηφιακό μας ταξίδι.
Δεν ήταν επαγγελματικές, αλλά είχαν μέσα τους όλο το πάθος, την ελπίδα και την περηφάνεια του μπαμπά μας.
Είναι τιμή μας να συνεχίζουμε κάτι που χτίστηκε με αγάπη , η μαμά και εμείς 🙏.
June 15th, 2013.
The day our Dad created our page.
We remember so clearly the moment he showed it to us for the first time.
“Tania, look! This is our page.”
I smiled.
And he always smiled back.
The first page was called Hotel Tonia 1.
I asked him, “Dad, why the number 1?”
And he replied,
“Because you will create more.”
And we did, Dad…
And we carry you with us in every step we take.
In his last days with us, he had just finished the final touches on the house.
He was preparing everything with love, knowing guests would soon be arriving.
He waited with anticipation, with a smile, and with a heart full of pride.
We wish you could see it now, Dad…
How many people come because of us.
How much what you started with your hands and your soul has grown.
Thank you, Dad, for believing in us.
For giving us direction and strength.
What you began with so much heart continues today – with your spirit still inside it.
Always beside us.
You taught us the work, the patience, the responsibility, and the love for people.
Sadly, you are no longer with us.
But you are present in every stone of this place,
in every guest’s smile,
in every decision we make.
Together with these words, we’re sharing the very first photos he ever posted.
Those simple, honest images that began our digital journey.
They weren’t professional – but they carried all of our Dad’s passion, hope, and pride.
It is our honor to continue something built with love – by our mom and us. 🙏
