Κάποτε υπήρχε ένα σπίτι...
Κατοικία παππούδων, αγαπημένο καταφύγιο των παιδιών που ανακάλυπταν εκεί τους κρυμμένους θησαυρούς της εξοχής, την ελευθερία της διαβίωσης στην αγκαλιά της φύσης.
Τα καλοκαιρινά μελτέμια δρόσιζαν τις αυλές, οι βοριάδες τον χειμώνα φούντωναν τη φωτιά στο τζάκι. Ο Αύγουστος μύριζε ξεραμένο σανό και θαλασσινή αρμύρα, ο Μάης ρίγανη και θυμάρι. Κοχύλια, βότσαλα, αστερίες,
αγαπημένα λάφυρα από τις αμέτρητες καλοκαιρινές βουτιές, στοιβάζονταν στις αυλές.
Τα χρόνια πέρασαν, οι παππούδες έφυγαν, τα παιδιά μεγάλωσαν, το σπίτι ερήμωσε...
Όμως τα όνειρα και οι παιδικές αναμνήσεις δεν σβήνουν εύκολα από τη μνήμη. Καποτε ξαναζωντανεύουν και φέρνουν πίσω τη μαγική ατμόσφαιρα της χαμένης αθωότητας.
Έτσι λοιπόν η παλιά αγροικιά έγινε ξενώνας. Λες και την άγγιξε η νεράιδα των παραμυθιών με το μαγικό ραβδί τηs.
Κάπου μακριά οι παππούδες πρέπει να χαμογελάνε ευχαριστημένοι.
Πάντα τους άρεσε να βλέπουν το σπίτι τους γεμάτο φιλοξενούμενους....!
Ο Ξενώνας Ανθίππη είναι μια αγροτική κατοικιά με παραδοσιακά δωμάτια και διαμερίσματα σε έναν λοφίσκο με θέα τον κόλπο και την πολη της Παροικίας. Η οικοδέσποινα, αρχιτέκτονας, αναπαλαίωσε την κατοικιά του περασμένου αιώνα διατηρώντας την αρχική της όψη. Οι πέτρινοι τοίχοι προσφέρουν φυσική μόνωση και το κάθε διαμέρισμα έχει ξεχωριστό χαρακτήρα και διακοσμήθηκε με πολύ αγάπη & φροντίδα. Το συγκρότημα έχει κριθεί διατηρητέο από το Υπουργείο Πολιτισμού.Η Ανθίππη εργαζόταν σαν αρχιτέκτονας στην Αθήνα μέχρι πριν λίγα χρόνια που αποφάσισε να επιστρέψει στις ρίζες της και να αναπαλαιώσει την παλιά κατοικιά της οικογένειάς της στην Πάρο, που αποτελούτ αν από το κεντρικό σπίτι, το στάβλο και το περβόλι της οικογένειας που ζούσε εκεί πριν χρόνια. Έψαξε γύρω το νησί για παλαιά, μοναδικά έπιπλα και σύμφωνα με τα διάφορα κομμάτια που ανακάλυψε, έδωσε σε κάθε δωμάτιο και μια ξεχωριστή νότα. Αυτό που ήθελε να επιτύχει ήταν η τέλεια ισορροπία ανάμεσα στην παραδοσιακή αρχιτεκτονική και τη μοντέρνα άνεση. Το αποτέλεσμα είναι ονειρικό! Ελάτε να το δείτε και να βυθιστείτε σε μιαν άλλη εποχή.
