Ο Αρχοντικός Πύργος Χατζηγάκη χτίστηκε το 1890 από Ελβετούς αρχιτέκτονες. Αποτελούσε την θερινή, εξοχική κατοικία της οικογένειας. Το πανέμορφο χωριό της νότιας Πίνδου και του Ασπροποτάμου, το Περτούλι, αποτελούσε από τότε σημείο αναφοράς της οικογένειας, αφού τα μέλη της το ετίμησαν, καθένας με τον δικό του τρόπο. Όπως αναφέρει ο λόγιος Αλέκος Χατζηγάκης στο βιβλίο του «Περτούλι, το χωριό μου» ‘…
το φως εδώ πάνω κυκλοφορεί ήρεμο και ποικίλο σ’ όλες τις εικόνες του. Χαϊδεύει και διαπερνά το ανθρώπινο «είναι», ακτινιβολεί στα μάτια. Η σκέψη και η έμπνευση βρίσκουν εδώ το ειρηνικότερο καταφύγιο…’
Το 1892 ολοκληρώθηκε η κατασκευή του Αρχοντικού, δίπλα σε ένα παλαιότερο κτίσμα της οικογένειας, έναν πύργο. Ο πύργος αυτός δεν υστερούσε σε μεγαλοπρέπεια και χαρακτηριζόταν ως πολεμικός, αφού το αρχιτεκτονικό του σχέδιο ήταν μελετημένο να παρέχει ασφάλεια σε ενδεχόμενη πολεμική επίθεση, αλλά και άμυνα σε ληστρικές επιθέσεις.
Το αρχοντικό, το οποίο χαρακτηρίστηκε από κάποιους «μικρό παλάτι», κτίστηκε με μια αρμονική και συμμετρική αρχιτεκτονική- προηγμένη για την εποχή της, αφού διέθετε και αποχετευτικό σύστημα και εσωτερικό σύστημα ύδρευσης- και φιλοξένησε αντικείμενα διαλεγμένα με μεράκι από το εξωτερικό όπου ταξίδευαν οι ιδιοκτήτες αλλά και απ’ όλη την Ελλάδα: ένα σαλόνι από ελεφαντόδοντο και ασημικά φερμένα απ’ την Ασία, πορσελάνινα σερβίτσια απ’ την Γαλλία, ύφαντα από Μετσοβίτισες τεχνίτριες, χαλιά από την Ανατολή, συλλογές από κοσμήματα και ενδυμασίες της εποχής, πολύτιμα οικιακά έπιπλα και σκεύη, όργανα μουσικής.
Η μεγαλοπρεπής εξοχική κατοικία φιλοξένησε στα χρόνια της μέλη βασιλικών οικογενειών, μέλη της φιλικής εταιρίας –της οποίας μέλη υπήρξαν και οι άνδρες της οικογένειας-, διακεκριμένους ανθρώπους της πολιτικής, κοινωνικής και καλλιτεχνικής ζωής της εποχής.
Κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο το Αρχοντικό έγινε το αρχηγείο του ΕΛΑΣ στην περιοχή, και για τον λόγο αυτό, το1943 κάηκε ολοσχερώς από τους Γερμανούς.
Το 1993, ο ιδιοκτήτης και πολιτικός μηχανικός Δημήτρης Χατζηγάκης, επηρεασμένος από τις ιστορίες του παρελθόντος και με ουσιαστικό σεβασμό στην οικογενειακή παράδοση, αποφάσισε να ανακατασκευάσει πιστά τον οικογενειακό πύργο, βασισμένος στις ελάχιστες παλιές φωτογραφίες και στις μαρτυρίες ανθρώπων που είχαν ζήσει ή είχαν επισκεφτεί το Αρχοντικό. Χρειάστηκαν επτά χρόνια μελέτης και κοπιαστικής προσπάθειας, με σεβασμό στο περιβάλλον, στο αρχιτεκτονικό στυλ και στο παρελθόν, προκειμένου να χτιστεί ένας ξενώνας υψηλών προδιαγραφών γι’ αυτούς που εκτιμούν την ποιότητα.
Στο λογότυπο του ξενοδοχείου περιελήφθησαν τα ιστορικά σύμβολα της οικογένειας Χατζηγάκη, που ήταν μάλιστα σκαλισμένα στην πόρτα της κύριας εισόδου του παλαιού αρχοντικού:
το ελάφι, σύμβολο του Περτουλίου
το περιστέρι, σύμβολο της ειρήνης
το τετράφυλλο τριφύλλι, σύμβολο της Φιλικής Εταιρίας
το σταφύλι, σύμβολο της φιλοξενίας
ο σταυρός, σύμβολο της πίστης στην Ορθοδοξία
ο κύκλος, που συμβολίζει την ενότητα της οικογένειας Χατζηγάκη
