Mika Villas & Suites

24/12/2025

20/12/2025

https://www.facebook.com/share/v/1DEqg2GvW2/?mibextid=wwXIfr

08/09/2025

Πως βίωσε την φιλοξενία Ολλανδέζα τουρίστρια στην Κρήτη.

"Πήγα στην Κρήτη , το οποίο ήταν όνειρο ζωής να επισκεφτώ το αρχαιότατο κομμάτι της Ελληνικής γης.
Χάθηκα και βρέθηκα σε ένα χωριό κοντά στο Γαζι. Στον Κρουσώνα. Είδα έναν κήπο και ένα πέτρινο σπίτι που όπως έμαθα αργότερα ήταν Νηπιαγωγείο και είχε χτιστεί αρχικά το 1922. Μπήκα μέσα να ζητήσω ρεύμα για να φορτίσω το κινητό μου.
Μια μεσηλικη με είδε κουρασμένη με το σακίδιο μου να γέρνω στο βάρος του και γρήγορα με έβαλε να κάτσω. Μου έφερε κάτι πιτάκια με τυρί, καλτσούνια τα έλεγαν και κρύο νερό. Μιλούσε λίγα Αγγλικά.
Μέσα σε λίγες ώρες γνώρισα όλη την οικογένεια. Μου έφεραν κρέας και λαχανικά που ήταν ντόπια παραγωγή. Είπα ευγενικά ότι είμαι χορτοφάγος. Και εμείς νηστεύουμε μου είπαν πολλές μέρες το χρόνο. Και μου έδωσαν μόνο λαχανικά και φρούτα. Επέμειναν να μείνω στο σπίτι τους.
Η μεσήλικη που είχε το όνομα της Ειρήνης έφτιαξε το κρεβάτι μου και με σκέπασε μες στην νύχτα όταν κατέβηκε η θερμοκρασία. Στο τέλος έκατσα πέντε μέρες. Με πήγαν στους αγρούς, στα καφενεία του χωριού και στην εκκλησία στην Αγία Τριάδα.
Φεύγοντας πήγα να προσφέρω λίγα χρήματα, αλλά δεν δέχτηκαν ούτε ένα ευρώ. Δεν ξέρω ακριβώς τι έζησα αλλά η Ελλάδα μου άφησε την πιο όμορφη ανάμνηση..."
I went to Crete, which was a lifelong dream to visit the most ancient piece of Greek land.

I got lost and found myself in a village near Gazi. In Krousona.

I saw a garden and a stone house which, as I learned later, was a kindergarten originally built in 1922.

I went inside to ask for electricity to charge my phone.

A middle-aged woman saw me tired, with my backpack weighing me down, and quickly made me sit down.

She brought me some small cheese pies, called kaltsounia, and cold water. She spoke a little English.

Within a few hours I met the whole family. They brought me meat and vegetables that were locally produced.

I politely said that I was a vegetarian. “We fast many days a year,” they told me. And they gave me only vegetables and fruit. They insisted that I stay in their home.

The middle-aged woman whose name was Irini (they called her Irini or Rena) made up my bed and covered me through the night when the temperature dropped.

In the end, I stayed five days. They took me to the fields, to the village cafés, and to the church of the Holy Trinity.

When I was leaving, I went to offer some money, but they wouldn’t accept even one euro. I don’t know exactly what I experienced, but Greece left me with the most beautiful memory...
Thank you so much for the wonderful hospitality in this incredible stone house, Rena, Tryfonas, Popitsa.
🏡🏠🏫🏘️

Ik ging naar Kreta, wat een levenslange droom was om het oudste stukje Griekse grond te bezoeken.

Ik raakte verdwaald en kwam terecht in een dorp vlakbij Gazi, in Krousona.

Ik zag een tuin en een stenen huis dat, zoals ik later ontdekte, een kleuterschool was die oorspronkelijk in 1922 was gebouwd. Ik ging naar binnen om stroom te vragen om mijn telefoon op te laden.

Een vrouw van middelbare leeftijd zag me moe, met mijn rugzak die me naar beneden trok, en liet me snel gaan zitten. Ze bracht me wat kaaspasteitjes die kaltsounia heten en koud water. Ze sprak een beetje Engels.

Binnen een paar uur maakte ik kennis met de hele familie. Ze brachten me vlees en groenten die lokaal geproduceerd waren. Beleefd zei ik dat ik vegetariër ben. “We vasten vele dagen per jaar,” vertelden ze me. Daarom gaven ze me alleen groenten en fruit. Ze stonden erop dat ik in hun huis bleef.

De vrouw van middelbare leeftijd, die Irini heette (ze noemden haar Irini of Rena), maakte mijn bed op en legde een deken over me toen ’s nachts de temperatuur daalde. Uiteindelijk bleef ik vijf dagen. Ze namen me mee naar de velden, naar de dorpscafés en naar de kerk van de Heilige Drie-eenheid.

Toen ik vertrok, probeerde ik wat geld aan te bieden, maar ze wilden geen enkele euro aannemen. Ik weet niet precies wat ik heb meegemaakt, maar Griekenland heeft me de allermooiste herinnering gegeven…
Heel erg bedankt voor de geweldige gastvrijheid in dit ongelooflijke stenen huis, Rena, Tryfonas, Popitsa.

03/06/2025

24/04/2025

Έφυγα και δεν την πήρα αγκαλιά.
Έλα, μωρέ...αύριο θα το κάνω.
Πήγα να την δω και δεν της κρατούσα κείνα τα λουκούμια που της αρέσουν.
Μα δεν πειράζει, θα τα κρατάω την επόμενη φορά.
Είχα βιάση, δεν μπόρεσα να της πάρω το σάλι που μου ζήτησε πριν μπει ο χειμώνας.
Θα το σου φέρω την άλλη φορά.
Έκλαψε κι είχε τα χέρια της στον γύψο, και δεν της σκούπισα τα δάκρυα, τα άφησα να τρέχουν στα γερασμένα μαγουλά της. Τι, να με δουν να με πουν μαμάκια;
Δεν της πήγα ένα λουλουδάκι να το' χει στο κομοδίνο του νοσοκομείου.
Θα της το πάω στο σπίτι σαν θα βγει.
Καλώς το, το παιδί μου έλεγε πάντα σαν μ' έβλεπε.
Δεν έλεγα γεια σου μάνα. Απλά ένα γεια..
Ε,τι, δεν ήξερε πως ήταν η μάνα μου;
Δεν άπλωσα το χέρι μου να την χαϊδέψω, και σαν εκείνη το' κανε τραβιόμουνα...
Δεν της είπα σ' αγαπώ ρε μάνα μου. παρά μόνο σαν ήμουν μικρός, λες και μεγαλώνοντας παύουμε να την αγαπάμε.
Σπάνια μου ζητούσε να πάω να την δω, και τις φορές που το έκανε, της είπα βιαστικά δεν μπορώ τώρα, έχω δουλειά.
Χρονιάρες μέρες έφευγα με φίλους κι ήταν πάντα μόνη, και σαν γύριζα δεν της κρατούσα ένα ενθύμιο από το ταξίδι μου.
Κάποιες φορές την βρήκα να κοιμάται στον καναπέ, χωρίς ένα σκέπασμα. Με περίμενε και άργησα.
Δεν την σήκωσα να την πάω στο κρεβάτι της, δεν της έριξα μια κουβέρτα στο κορμάκι της το γέρικο.
Αργότερα, όταν παντρεύτηκα, φιλούσα την γυναίκα μου μπροστά της, και κείνης ένα φιλί δεν μου περίσσευε..
Δεν της είπα ποτέ μια συγνώμη για όλα εκείνα που την πίκραναν..
Ένα βράδυ, που πήγα να την δω, μου είπε, έλα να σου κάνω μια αγκαλιά παιδί μου.
Και γω, έλα τώρα με τις αγκαλιές σου...στα εγγόνια σου αυτά.
Πήγα την επομένη το βράδυ να την δω.
Είχε γείρει στο τραπέζι της κουζίνας, μ' ένα πιάτο φαΐ από το μεσημέρι, και μ' ένα σημείωμα στο χέρι.
Παιδί μου, σ' αγαπώ πολύ! Συγνώμη αν σε πίκρανα κάποιες φορές. Να έχεις την ευχή μου!
Έπεσα πάνω της, την αγκάλιασα, την φίλησα, της σκούπισα το στόμα από το ξεραμένο φαγητό, την πήρα αγκαλιά, την πήγα στο κρεβάτι της, την χάιδευα, την σκέπασα.
Δεν τα ένιωθε. Είχε φύγει...
Φώναξα μάναααααααα, μάνα μου, συγνώμη. Ένα δάκρυ κύλησε από τα μάτια της.
Με άκουσε η ψυχή της, και πόνεσε με τον δικό μου πόνο, κι άφησε το στερνό της δάκρυ, να της το σκουπίσω με τα χείλια μου.
Στο ταξίδι της, την σκέπασα με κείνο το σάλι που μου είχε ζητήσει, κι ας μην ήταν χειμώνας..
Τον χειμώνα μου, τον πήρε μαζί της. Μάνα μου, ξανά είπα καθώς την αποχαιρετούσα. Ψιθυριστά αυτή την φορά, και γέμισε η ψυχή μου από την αγάπη μου για κείνη.
Ήταν αργά....
Ελευθερία Λάππα

24/04/2025

Ζητούνται Καμαριέρες Λ Χερσονήσου Μισθός με συμφωνία
Μεταφορά

05/04/2025

Morning light, local flavors, and the scent of fresh coffee in the air. Breakfast at Mika Villas & Suits isn’t just a meal—it’s a moment.

14/11/2024

Open for bookings all year long ❤️ up to 50% discount on all our rates for long term bookings!
👉Link in description