15/11/2017
Τίτλοι τέλους
Πάντα το ταξίδι είναι και θα είναι ο πλούτος. Ξεκινάει από ένα όνειρο, μια ιδέα που σε μαγεύει, σε εγκλωβίζει μέσα της και σε οδηγεί. Μια έμπνευση. Η έμπνευση παίρνει μορφή, μια φωτογραφία στο μυαλό σου. Η εικόνα δέχεται κίνηση και ζωντανεύει μέσα σου. Είσαι ήδη μέσα στο σκηνικό πρωταγωνιστής. Μια εγκεφαλική διέγερση. Βλέπεις τον εαυτό σου να παίζει το ρόλο του και νιώθεις ευτυχισμένος. Είναι όμορφα εκεί. Αξίζει να το παλέψω.
Ύστερα περνάς στη φάση της δημιουργίας. Είμαι Θεός, ο δημιουργός. Τίποτα δε με σταματά και τίποτα δεν αφήνω να μου λερώσει την εικόνα που έχω. Μπορώ. Ξεκινάς. Εμφανίζονται τα πρώτα εμπόδια. Το γνωρίζεις ότι υπάρχουν αλλά είσαι έτοιμος να τα ξεπεράσεις. Μικρά μαθήματα που σε κάνουν πιο δυνατό, πιο ικανό, πιο ώριμο. Συνεχίζω. Μπορώ. Ένας δρόμος με υπέροχα τοπία, γαλήνια και άγρια μαζί. Η θάλασσα είναι εξίσου όμορφη όταν σκάει αγριεμένη στα βράχια, αλλά και όταν είναι γαλήνια. Μουσική το ένα, μουσική και το άλλο. Ήχοι και εικόνες που μένουν για πάντα μέσα σου. Κανείς δεν μπορεί να σου τις πάρει.Μόνο να τις μοιραστεί αν βρίσκετε δίπλα σου. Και συνεχίζεις να ακολουθείς μονοπάτια που ελπίζεις να σε οδηγήσουν κάπου όμορφα. Δεν γνωρίζεις όμως. Μπορεί το μονοπάτι που διάλεξες να είναι αδιέξοδο και όχι απάνεμο λιμάνι.
Κέρδισα;;; Έχασα;;;
ΚΈΡΔΙΣΑ
Κέρδισα εμπειρίες. Ο πραγματικός πλούτος. Κέρδισα ανθρώπους, κέρδισα και έχασα μάχες. Άκουσα ιδέες, απόψεις για τα πάντα. Είδα τα πράγματα από πολλές οπτικές γωνίες. Και αν κατάφερα να μεταδώσω από αυτόν τον πλούτο και σε άλλους, ακόμα μεγαλύτερη η ευτυχία.
ΈΖΗΣΑ....ΠΛΟΥΤΙΣΑ...
Κλείνοντας με ένα ποίημα “Φλόγες” που χρησιμοποίησε ένας φίλος σε μια έκθεση...
“ καίγομαι στη φωτιά που άναψα μέσα μου...
Δεσμώτης της αδυναμίας μου...
Υπόδουλος του τώρα και του ακάματου....
Καταδικασμένος ηττοπαθής....
Ανεξέλεγκτα αναίσθητος...
Ζητιάνος της στιγμής που θα παλέψω...
...και αν παλέψω....
ΘΑ ΝΙΚΗΣΩ
...χάσω – κερδίσω...