02/05/2018
There are some five or six magnificent harbours in the world and Trincomalee is one of them”. So declared historian H.W. Cave who goes on to describe its perfect location in the north-east of the island, facing the Bay of Bengal and facing the whole eastern coast of India. The entrance, which faces south east, is guarded by two projecting headlands, approaching to within about seven hundred yards of each other and when it is borne in mind that the monsoons blow from the north-east and south-west, the importance of this feature is obvious. Its unmatchable charms
have not been forgotten in his description and he says; that its rocky headlands have a beautiful effect upon the landscape, which is made up of placid expanses of water dotted with wooded islets that seem to float on its surface, rich tropical forest covering the acclivities that border its coasts, and a distant background of lofty mountains..
He further describes the form of the harbour as irregular, with the numerous indents of its coastline supplying many a charming feature. Some of the islands are romantic in appearance as well as in associations and notable amongst them is Sober Island, once the favourite resort of the officers of the East Indies squadron.
In size it is also the worlds fifth largest natural harbour. The natural port, its strategic importance and magnificent features have been described by many writers, travelers and historians. Another writer says, in the Handbook for the Ceylon Traveler, that the waters contained at Trincomalee are many miles across and the harbor is sequestered into bays nudging deeply into the land. There is Cod Bay, Yard Cove Bay, China Bay and Sober Islands and, far on the other side of the larger Sober Island, is the French pass, a strait through which the French Fleet sailed to escape as the English naval force entered..
Today, due to security reasons, Trincomalee hides most of its many attractions. We only hear of the bewitching Tambalagamam Bay, where once you could have dived for window pane oysters — described as being as wide and shallow as a dessert plate. Others include captivating, cloistered coves named Dead man’s Cove, Sweet Bay, Coral Cove and Back Bay all of which have been declared to be delightful experiences.
It is also here that Lanka’s longest and largest river, the Mahaveli, which springs from the central hills enters the sea at Mutur south of Circular Bay.
Trincomalee’s ancient history is more mystery and legend and sometimes highly debated. On the eastern promontory is the famous Swami rock on which stands the celebrated Koneswaram temple. It is believed that on this same holy spot had stood a very ancient great Pagoda or the the temple of 1,000 pillars, which was destroyed in the 17th century by the Portuguese.
It is documented that Constantine de Sa demolished the glorious Koneswaram temple with its “thousand columns” in 1624. De Queyroz, the Portuguese historian not only describes the exact location of the temple but goes further by describing it as the ” Rome of the Orient more frequented by pilgrims than Rameshwaram or Jeganath in Orissa”. The Pallavas, the Pandyans and Cholas were closely associated with the building, repairs, extensions and endowments to the Koneswaram temple.
An ancient phallus retrieved by an under water explorer is believed to have belonged to that ancient shrine.
Some believe that King Panduvasdeva (5th Century BC) had founded the imposing temple on the rock of Trincomalee (now known as Swami rock). In ancient times Trincomalee was known as Gokanna. Among its many references in history King Dutugemunu is said to have built many viharas and monasteries at Gokuranna. King Mahasena ( 3rd Century AD), noted for his feats of tank building is said to have constructed many tanks in this region.
The first stupa built on the Gokarangiri rock which has been identified as the present Fort Fredrick or Swami rock was named as Gokaranna Vihara. And a village nearby was called Gokannagama.
One interesting legend regarding this area celebrates King Ravana who, when his mother was ailing, wanted to remove the temple of Koneswaram. As he was heaving the rock God Siva made him drop his sword. As a result of this a cleft was created on the rock, which is today called Ravana Vettu-meaning Ravana’s Cleft.
How it came to be called Trincomalee has also been debated. Some believe that due to its being surrounded by hills (malai) having the shape of a triangle (thri-kona) it was called Trikonamalai meaning three cornered hill and thus Trincomalee. However most have lovingly referred to it as Trinco.
Trincomalee, due to its strategic port, also boasts of a most enthusiastic foreign interest dominion and control. The first recorded with Europeans was the landfall made in 1617 by a Dutch sponsored Danish vessel.
In 1775 a teenage midshipman named Horatio Nelson arrived in Trincomalee harbour aboard the HMS Sea Horse. Later as admiral of the British Navy, he remembered it as “the finest harbour in the world”.
The port switched hands back and forth among the Portuguese, Dutch, British and French until 1795. The Portuguese built the original fort in 1624. When the British finally secured a grip on Trincomalee under Colonel Steuart it was England’s first territorial grip on Ceylon.
During the Second World War, Trincomalee harbour was the home base for the combined East Asian fleets of all the Allied powers. It remained a British royal base for many years after. The Japanese staged an all out air assault on the harbour on April 8 1942
Today the historic Fort Fredrick, built in 1803 and named after Fredrick Duke of York, stands as a monument to the glory and tragedy of Trincomalee.
Near the main gate of the Fort, a stone slab has been engraved and fixed on the wall. A pair of fish, symbol of the South Indian Pandyan Kingdom, appears on it. An inscription is said to predict the conquering of Trincomalee by the Franks.
If only pillars could talk
Controversy exists as to the origins of the granite pillar which stands on the summit of Swami rock in Trincomalee.
The debate rages as to whether it is a monument to a tragic love affair of the seventeenth century, or something simple, unromantic and for a practical purpose. Whatever said or thought you will no doubt see it standing a silent sentinel on the side of the Sri Koneswarnam temple. You will, no doubt, be touched by its aloofness as it broods almost absently into the distant ocean. What day and age does it represent and what memories does it recall? If only pillars could talk.
Legend has it that the ornate pillar was erected by a broken hearted Dutch father in memory of his daughter who committed su***de after being abandoned by her lover. It is believed that she leapt off the rock into the swirling sea below, in the path of the ship that was taking her lover, a young Dutch officer, away. Hence the spot was popularly referred to as ‘Lovers Leap.’
There is a historical record that the stone pillar so erected on this spot is supposed to have borne the Dutch inscription – Erected in memory of Francina Van Rhede in 1687, but the pillar which is there now does not bear any such inscription.
More than two centuries later an Englishman who investigated the story recorded, in a book titled ‘History of Trincomalee’, that after further inquiry about the mysterious lady, it appeared that there was definite proof that she had married twice after the date allegedly inscribed on the monument viz husband died in 1693 and she married again in 1694 and she had had a number of children whose names are on record.
However there is another opinion — that the pillar in question was not erected in memory of any romantic dead woman, but erected to be used as a lamppost, for deep sea fishermen who returned home after dark and who guided themselves to shore with the aid of this lamp.
And still others believe that the pillar was one of the pillars belonging to the ancient Temple that was destroyed in1624 by the Portuguese.
In 1950 workers of the Urban Council when digging a public well discovered three statues all of which were found up side down. It is believed that these were statues that were held in veneration at the old temple.
----------------------------------------------------------
ශ්රී ලංකාවේ නැගෙනහිර පළාතේ තියෙන දිස්ත්රික්ක තුනෙන් ප්රධානම දිස්ත්රක්කය "ත්රිකුණාමලය" දිස්ත්රික්කයයි. ඒ නිසාම නැගෙනහිර පළාතේ පරිපාලන දිස්ත්රික්කය විදිහට කැපී පෙනෙන්නෙත් "ත්රිකුණාමලය"යි. අපේ රටේ ඉස්සෙල්ලාම හිරු උදා වෙන්නෙ හිරු ත්රිකුණාමලයට. මුළු ලෝකයේම අවධානය දිනාගත්තු "දකුණු ආසියාවේ විශාලතම ස්වභාවික වරාය" තියෙන්නෙත් ත්රිකුණාමලයේ. නිලාවේලි මුහුදු තීරය හා පරෙවි දූපත, කින්නියා උණු දිය උල්පත් ළිං වගේ දෙස් විදෙස් සංචාරක ආකර්ෂණය දිනා ගත්තු තැන් බොහෝමයක් ත්රිකුණාමලයේ තිබෙනවා. මං මේ කියන්න හදන්නෙ ඒ එකක් ගැනවත් නෙමෙයි. ත්රිකුණාමලයේ ශිව දෙවියන් හට කැපවූ කෝනෙෂ්වරම් කෝවිල ගැනයි. පහුගියදාක මං තට්ට තනියම ත්රිකුණාමලේ ගියෙත් මේ පුදබිම දැක වැඳ පුදා ගන්න. "ශිව දෙවිඳුන්"ගේ ආශිර්වාදයෙන් මගේ ජීවිතේට ආධ්යාත්මික ආලෝකයක් ලබාගන්න.
පෙර ගමන්
"ඊෂ්වරම්" ප්රත්යය අගට එක්ව සෑදුනු නම් ඇති, අපේ රටේ ඊශ්වර හෙවත් ශිව දෙවියන් උදෙසා වෙන්වූ සිද්ධස්ථාන 5 ක් ගැන හින්දු ආගමික ඉතිහාසයේ සඳහන් වෙනවා (පංච ඊෂ්වරම්). රාවණා රජතුමා තැනවූ ත්රිකුණාමලයේ "කෝනේෂ්වරම්", රාවණා රජතුමාගේ මාමණ්ඩිය වන "මායා" විසින් තැනවූ මන්නාරමේ තැනවූ "තිරුකේතීස්වරම්", හලාවත "මුන්නේස්වරම්" කෝවිල හා යාපනයේ "නගුලේස්වරම්" හා මාතර "තොන්ඩීෂ්වරම්" තමයි ඒ කෝවිල්. මාතොට හෙවත් මාතර "තොන්ඩීෂ්වරම්" කෝවිල අද එතැන නෑ (එතැන දැන් තියෙන්නෙ ඔබ කවුරුත් දන්නා "දෙවිනුවර උපුල්වන් දේවාලය"යි.)
තිරුකෝනේෂ්වරම් හෝ කෝනේෂ්වරම් යන නම් වලින් හැඳින්වෙන, මම වැඳ පුදාගත්තු, ඔබට තොරතුරු කියන්න හදන මේ කෝවිල ශිව දෙවියන් උදෙසා ලොව පුරා ඉදිවෙලා තියෙන පුදබිම් අතරින් වඩාත්ම බලවත් කෝවිල බව හින්දු බැතිමතුන් විශ්වාස කරනවා. ශිව දෙවිඳුන්, පාර්වතී දේවතාවිය වැඩ සිටි, කුඩා කාලයේ ගණදෙවියෝ හා මුරුගන් (කතරගම දෙවියෝ) ඇතුළු දේව කුමාරවරු මෙහි කෙළි සෙල්ලම් කළ පින් බිමක් යැයි ඔවුන් තරයේ අදහනවා. කෝනේශ්වරම් කෝවිල තියෙන කඳුගැටය (ස්වාමි කන්ද) ගැන කියැවෙන ජනප්රවාදයකට අනුව අතීතයේ දෙවියන් අතර හටගත්තු ගැටුමක ප්රතිඵලයක් විදිහට දෙවියන් වැඩ විසූ රන් කන්දෙන් කොටසක් කැඩිලා වැටුනු කෑල්ල තමයි මේ කඳුගැටය.
රාවණා රජ්ජුරුවෝ එකල ඍෂිවරු, මුනිවරු වගේ භාවනායෝගීන් ජීවත්වුණු "ගෝකණ්ණාශ්රමය" භූමියේදී (වර්තමාන කෝනේෂ්වරම් කෝවිල තියෙන තැන) ශිව දෙවියන් උදෙසා දැඩි ව්රතයක් සමාදන් වූ බව ජනවහරේ සඳහන් වෙනවා. රාවණා රජ්ජුරුවෝ ශිව දෙවියන්ටයි උන්වහන්සේගේ බිරිඳ වූ පාර්වතී දේවියටයි වන්දනාමාන කළේ, ගරු සරු දැක්වූයේ තමන්ගේම අම්මයි තාත්තයි විදියට සලකලා. රාවණා රජ්ජුරුවෝ තමන්ගේ පිතෘවරයා විදියට සලකන ශිව දෙවියන්ගෙන් "අමරණීයත්වයට පත් වීමට" වරමක් ඉල්ලුවා. "ඔබ කිසිවකුත් අතින් නොමැරිය යුතු කෙනෙක්" යැයි එදා රාවණ රජ්ජුරුවන්ට ශිව දෙවිඳුන් වරම් දුන්නේ මේ කෝනේෂ්වරම් පිංබිමේදී. මහා රාවණ රජ්ජුරුවෝ මේ භූමියේදී යෝග ධර්ම වඩද්දී විශ්වයෙන් ලැබුණු ශබ්ද තරංගයක් අනුව, ශිව දෙවියන්හට නමස්කාර කරන මහා බලවත් "ශිව තාණ්ඩව ස්ත්රෝත්රය" නිර්මාණය කරන්නටත් යෙදුනා.
ශිව-පාර්වතී දේව ශක්තියත්, රාවණා රජුගේ ආධ්යාත්මික ශක්තියත් මේ බිමේ ගැබ්ව පවතින නිසා මේ පිං බිම මහා අනුහස් ඇති බිමක්.
ශිව දෙවි වන්දනාව අපිට කැපද?
අපේ රට එදා හැඳින්වුණේ හෙළයාට අයිති රට, "හෙළය" හෙවත් "හෙළ දිවයින" කියලා. "ආර්ය ජාතියක්" වන හෙළයෝ පාරම්පරික ශිව භක්තිකයෝය. අදින් වසර හත්දහස් පන්සියයකටත් විතර කළින් හෙළ දිවයිනෙත්, හෙළයන්ගෙත් මහ රජු විදිහට ලොව සුපතළ වුණු රාවණා රජ්ජුරුවෝත් දැඩි ශිව භක්තිකයෙක්. ඒ බව රාමායණයේ සඳහන් වෙනවා. රාවණ රජ්ජුරුවන්ගේ මෑණියොත් දැඩි බිසව වූ මන්දෝදරි දේවියත් දැඩි ශිව බැතිමතුන්, ශිව අනුගාමිකයන්. එකල රාවණ රාජ්යයේ ප්රධාන ආගම වූයේ ශිව ආගම. රාවණා රජ්ජුරුවෝ දෙවතාවක් අපේ මේ ලක් පුරය ශිව දෙවියන් උදෙසා පූජා කළ බව ඉතිහාස ග්රන්ථවල සඳහන් වෙනවා. රාවණා රජ පරපුරේ රජවරු දස දෙනෙක් ගැන අපේ ඉතිහාසයේ සඳහන් වෙනව, ඒ සියළු දෙනාත් රටවැසියනුත් ශිව භක්තිකයන්ය. බුදු දහම ලංකාවට පැමිණීමත් එක්ක අපේ අතීත ලක් වැසියෝ බුදු දහම වැළඳ ගත්තට කිසිම වෙලාවක ශිව දෙවියන්ව අමතක කළේ නෑ. එහෙත් අද ශිව දේව වන්දනාව සිංහලයන් අතරින් ඈත්ව ගිහින්. ලක් පොළොවේ පළමු භාරකරුවා ලෙස වන්දනාමානයට පාත්ර වූ "ශිව" දෙවිඳුන්ව අති බහුතරයක් අපේ සිංහල ජනතාවට දැන් මතක් වෙන්නේ "දරුඵල ප්රමාද වෙද්දී" හෝ "ට්රිප් එකක්" ගියාම යන්න තැනක් හොයද්දි
රජ මාලිගාවේ ඉන්න (අද කැලණියේ) රාවණා රජ්ජුරුවන්ගෙ මෑණියන්ට පහසුවෙන් ශිව වන්දනාවෙ යෙදෙන්න ශිව ලිංගයක් ගෙනත් දෙන්න ඕනෑ කියලා එතුමා ගියා ශිව දෙවියන් වැඩ විසූ කෛලාශකූට පර්වතයට. එතනදී රාවණා රජතුමාට දැකගන්න ලැබුණා බ්රාහ්මණයෙක්. බ්රාහ්මණයෙක් විදියට වෙස් වළාගෙන හිටියේ මහා ශිව දේවතාවුන් වහන්සෙ. උන්වහන්සෙ එතැනදි රාවණා රජ්ජුරුවන්ට කිව්වා කෝනේශ්වරම් කන්දේ ශිව ලිංගයක් තියෙනවා කියලා. ඊටපස්සෙ රාවණා රජ්ජුරුවෝ ගියා අද අද කෝනේශ්වරම් කෝවිල තියෙන තැනට. එතැනදී රාවණයන්ට ශිව දෙවියන් හමුවුණා. රාවණා රජ්ජුරුවෝ ශිව දෙවියන්ට කිව්වා තමන්ට ශිව ලිංගයක් ලබාදෙන්න කියලා. ශිව දෙවියන්ගෙන් ඒකට කිසිම ප්රතිචාරයක් නොලැබුණු නිසා රාවණයන් කල්පනා කළා ශිව ලිංගය තියෙන කන්ද කපාගෙන රජ මාලිගාවට අරං යන්න. මහා බලසම්පන්න රාවණා රජ්ජුරුවෝ ඒ වෙනුවෙන් තමන්ගෙ කඩුවෙන් ශිව ලිංගය තිබ්බ තැන ගල කැපුවා. ඒ තමයි අද "රාවණ කැපුම" කියලා හඳුන්වන්නේ.
පස්සෙ කාලෙක මෙතැනින් පැන දිවි නසාගත් සුදු ජාතික කාන්තාවක් හේතුවෙන් මෙතැන "ලවර්ස් ලීප්" කියලත් හඳුන්වන්න පටං ගත්තා, ඒත් ඒ වගේ අපරාධයකට අදාල නමක් කියනවාට වඩා අපේ උත්තම රාවණා රජ්ජුරුවන්ව සිහිපත් වෙන "රාවණා කැපුම" හෝ "Ravana's Cleft" කියලා අපි මෙතන හඳුන්වමු.
රාවණ රජ්ජුරුවෝ මේ කරපු වැඩේට ශිව දෙවියෝ කෝප වුණා. ඊට පස්සෙ ශිව දෙවියෝ එකපාරටම උන්වහන්සේගේ කකුල උස්සලා රාවණගේ හිස මත මෘදු ලෙස තැබුවා. පාර්වතී දේවියත් තමන්ගෙ කකුල උස්සලා රාවණගෙ හිස මත මෘදු ලෙස තැබුවා. ශිව - පාර්වතී යුවළගේ මේ වැඩේ හින්දා රාවණා රජ්ජුරුවන්ට එතැනින් ශිව ලිංගය ගෙනියන්න ලැබුණෙ නෑ. ශිව - පාර්වතී යුවළගේ දිව්ය කෝපයට ලක්වූ රජු, සමාව අයදිමින්, තම එක් හිසක් කපා වීණාවක් සකස් කර "සාමවේදය" ගායනය සිදුකරලා තියෙනවා. එතැනදී නැවතත් ශිව-පාර්වතී ආශීර්වාදය රාවණට හිමි වුණා. ඊට පස්සෙ එතැන රාවණා රජ්ජුරුවෝ ශිව ලිංගය තැන්පත් කරලා දැවැන්ත කෝවිලක් හැදුවා.
ශිව දෙවියන් හා පාර්වතී දේවිය රාවණා රජ්ජුරුවන්ගේ හිස මත තම කකුල් තියාගෙන ඉන්න මූර්තියෙන් නිරූපණයවෙන කතාව දැන් දන්නවානෙ. "රාවණා රජ්ජුරුවො හැදුවා නම් මේ කෝවිල ඒ තරමටම පරණ වෙන්න එපායැ" කියල ඔබට ප්රශ්නයක් මතු වේවි, කෝවිලේ අලුත් අලුත් ඉදිකිරීම් දැක්කාම ඔබට එහෙම හිතෙන්නෙ නැති එක සාධාරණයි.
1622 අප්රේල් 14 වැනිදා හින්දූන් අලුත් අවුරුදු උදාව සමරන දවසේ හිත් පිත් නැති පෘතුගීසි සෙනෙවියෙකු වූ කොන්ස්ටන්තිනෝ ද ෂා ඇතුළු පෘතුගීසි හමුදාව කෝනේෂ්වරම් කෝවිලත් ඒ අසලම පිහිටා තිබූ මහසෙන් රජතුමා විසින් ක්රි.ව. 275දී කරවන ලද ගෝකණ්න විහාරයත් විනාශ කරනු ලැබුවා.
උදේ 6.30, දවල් 11.30, හවස 4.30 යන වේලාවලට පූද පූජා කටයුතු දවසකට තුන්වරක් පැවැත්වෙනවා. සාමාන්යයෙන් සිරිතක් හැටියට දහවල් එකේ සිට හවස තුන දක්වා පූජා කටයුතු සිදු කෙරෙන්නේ නැහැ. ඒත් යන එන බැතිමතුන්ට වැඳුම් පිදුම් කිරීමට ඒකෙන් කිසිම බාධාවක් නැහැ.
පූජා වට්ටිය කුරුක්කල්තුමන්ලාට භාර දෙන්න කලින් පඬුරු තියන්න එපායැ. පූජා වට්ටිය උඩ සල්ලි කොළ තියලා පඬුරු ඔප්පු කරන සිරිත කෝනේෂ්වරම් කෝවිලේ නැති හින්දා කාර්යාලයට ඔබට කැමති මුදලක් ගෙවලා, ඔබේ බාරහාර වෙන කාරණා සියල්ල ලියපු රිසිට් එකක් ඉල්ලගන්න. ඒ රිසිට් එක පූජා වට්ටිය උඩින්ම තියලා පූජා වට්ටිය කුරුක්කල්තුමෙකුට භාර දෙන්න. ඊටපස්සෙ හිතින් ශිව දෙවියෝ එක්ක සමාධිගත වෙන්න ඔයා ආපු කාරණාව ඉෂ්ඨ සිද්ධ කරලා දෙන්න කියලා. කුරුක්කල්තුමා ඉතුරු කටයුතු ටික බලා ගනීවි. මස් මාළු වගේ පිළී සහිත කෑම කන්නේ නැති, 100%ක් නිර්මාංශ, දෙවියන්ගේ ආවතේව කටයුතු වෙනුවෙන්ම කැපව සිටින සෘෂි පරම්පරාවකින් පැවත එන බ්රාහ්මණ කුල කුරුක්කල්තුමන්ලා එක්ක කතා කරලා ඔබේ අවශ්යතාව අනුව භාර හාර වෙන දේවල් ගැන කතාබහ කරගන්න
පූජාව අවසානයේ කුරුක්කල්තුමෙක් ඔබ ගෙනාපු පූජා වට්ටි ඔබේ අතටම ආපහු භාර දෙනවා. පොල් ගෙඩියක් එක්ක භාර දීපු පූජාවට්ටි වලට, කුරුක්කල්තුමන්ලා පොල් ගෙඩිය උඩ කපුරු පත්තු කරලා ඔබේ අතට දෙන හින්දා පරෙස්සමට ගන්න ඕනෑ. ඒ පොල්ගෙඩිය අරං ගිහින් කෝවිලෙන් පිටත ඇති පොල් ගහන තැන ගහලා ඔබේ කාරණාව ඉෂ්ඨ වෙන්න ප්රාර්ථනා කරන්න.
පොල් ගහන තැනින් පහලට බහින්න තියෙන ප්රදේශයේ රාවණා පිළිරුවක් පිහිටුවලා තියෙනවා. ඒ පැත්තෙ විස්තරයක් කියන්න බෑ, එතැනින් පහලට පැනලා ගෑනු කෙනෙක් මැරුණු හින්දා දැන් එතැන ඉබ්බො දාලා ලොක් කරලා තියෙන්නෙ. කාටවත් යන්න දෙන්නෙ නෑ
තිරුකෝනේෂ්වරම් පුද බිමේ දරුවන් නොමැති බැතිමතුන්ට කරන භාරහාරයන්ගෙන් ප්රතිඵල ලැබෙන බව වඩාත් ජනප්රියයි. තොටිල්ලක් සාදා භාරයක් ඔප්පු කළ යුතු මෙම කෝවිලේ භාරවීමෙන් දරුවන් ලැබූ මවුවරුන්ගේ භාරහාර දස දහස් ගණනක් දැක ගන්න පුළුවන්.. ග්රහ අපළ නිවාරණයට, නිරෝගී සම්පත්තිය, රැකීරක්ෂා බලාපොරොත්තු, රැකී රක්ෂා හා ව්යාපාරයන්ගේ දියුණුව ආදිය ගැන බාරහාර වීමුත් මෙහිදී වැඩි වශයෙන් දැක ගන්න පුළුවන්. විශේෂයෙන්ම ආධ්යාත්මික ගවේෂණයක නියැලෙන්නන්ට, යෝග ධර්ම වඩනා අයට ශිව දෙවිඳුන්ගේ පිහිටාරක්ෂාව නිතැතින්ම හිමිවෙනවා.
Credit - Original writers
