13/02/2025
මේ සෑම ඡායාරූපයක් තුලම කතාවක් තියෙනවා. හඳපානාගල වැව ඉස්මත්ත කියන්නේ, මන ඇඳි රූප දෑසින් දකින්නට සලස්වා, මා පරමානන්දයට ලක් කළ කැන්වසයක්.
වැව වටේ අගලක් එහෙම කපලා, වැව මායිමේ දිගටම විදුලි වැට ඉන්දලා තියෙන්නෙ අලි ගමට එන ඉඩ අහුරන්න.
තැන් තැන් වල දිය පිරුණු අගලේ මාළු බිලී බාන මනුස්සයෙක් දෙන්නෙක් ඉන්නවා. ඒවයේ ඉන්නව පොඩි මාළු. වැවේ ඉන්නවා කොරලි, කැට්ලා මාළු. ගමේ ධීවර සමිතියයි, ජල ජීවී එකයි කාලෙන් කාලෙට ඇඹිලිපිටියෙන් මාළු පැටව් ගෙනල්ල දානවා.
මම මේ ඇවිදින්න පටන් ගත්ත වෙලාව හවස පහ හමාරට විතර. පෙබරවාරියේ දවස් ගොඩක් දිගයි. පැහැදිලි අහසෙ තවම හැන්දෑවෙ ඉර පායලා. වැව වටේ පාරෙ යනකොට මායිමේ තියෙන කටු කැලෑව අතරින් බේරෙන ඉර එළිය විදුලි කම්බි රන් පාටට දිලිසවනවා. ඒ අතරෙ බැඳල තියෙන මකුළු දැල් ලා රිදී පාට නූල් වගේ පේන්නෙ.
වැව වටේ කාපට් පාර නෑ. තවම තියෙන්නෙ වැලි පාරවල්. තුම්මං හන්දියක දකුණට හැරුනොත් උල්කන්ද පාරට වැටෙන්නෙ. වමට දිගටම ඇවිදින්න තීරණය කළොත්, වැව අයිනෙන් ඈත තොටුපොළ මුණ ගැහෙන්න පුලුවනි.
මේ වසමෙ ගෙවල් 500ක් වගේ තියෙනව උනාට වැව අයිනට දිගට වෙන්න තියෙන්නෙ ගෙවල් දහයක් වගේ. ටිකක් ලොකු වතු මැද්දට වෙන්න හදපු අලුත් ගෙවල්. සමහර ඒවා බාගෙට හදපුවා. පොඩි දරුවො අම්ම එක්ක, ආච්චි එක්ක ඉස්තෝප්පු වල. දවල් ගොඩ ඉඩම් වල වැඩ ඉවර කරලා පිරිමි ආපහු ගෙදර එන ගමන්. සමහරු අවිශ්වාසයක් ඇඳුණු ඇස් වලින් මේ කවුද කියල බලනවා. ඒ තමයි ගමේ විදිහ.
අවුරුද්දකට විතර කලින් වැවේ සීමාව සලකුණු කරල අවසන් වෙද්දී, සමහර ගෙවල් අයිති උනේ වැව් රෙසවේසමට. ගෙවල් අයිති මිනිස්සුන්ට වන්දි හම්බ උනා.
තව ටිකක් ඇවිදන් යනකොට වැලි පාර දෙපැත්තෙම්ම අලි වැට. හවස හය වෙනකොට වැටේ විදුලිය.
මුං ඇට, තල එහෙම වගා කරපු,ගොඩ ඉඩං තමයි තියෙන්නෙ මේ වටේ. ඒවට වතුර වැවට ලොකු බට එලලා පොම්ප කර ගන්නවා.
විදුලි වැට යටින් රිංගලා වැව ගාවටම ඇවිදගෙන යන්න පුළුවන් අඩි පාරවල් පටන් ගන්න හිඩැස් එහෙම තියෙනවා.
එහෙම විදුලි කම්බියේ නොගෑවී සීරු මාරුවට නැමිලා එහෙම වැවට ඇතුල් වුනාම, ජීවිත කාලයක් හිතින් මවාගෙන හිටපු චිත්රය මේං ඇස් ඉදිපිට. හඳපානාගල වැවේ එහා ඉවුරෙන් පේන්නෙ.
මේ දවස් වල වතුර අඩුයි. වැවේ අතරින් පතර සැකිලි වෙච්ච සුදු අවපැහැ උස ගස් හිටගෙන ඉන්නවා. ඒ ගස් වල ඡායාව ගස් පාමුල ඉතිරි දිය කඩිති අතරින් කණ්නාඩියෙන් වගේ පේන්නේ.
ඔන්න ඔය අතරේ ඉන්නවා පොඩි පොඩි මාළු දඩයම් කරන් කන දියදුවිදුවෝ. ඒ කිව්වෙ ජලාශ්රිතව ජීවිතේ ගෙවන කොක්කු විදිහෙම කුරුල්ලො. සමහරු අර උස ඇටසැකිලි ගස් අතරින් ඉංග්රීසි වී අකුරෙ හැඩේට පියඹලා යනවා. එකේක විදිහේ ආවේණික හඬවල් රැව් දෙනවා. වැව හරහා හඳපානාගල එහා ඉවුරට පියාඹනවා.
මේන්න මේ වෙලාවට තමයි රාස්සිගෙ අව්ව හරියටම බලාගන්න පුලුවන්. එහෙම චමත්කාරයක් මනුස්සයෙක් ජීවිතේ එක සවසක හරි අත් විඳින්න ඕනි.
වැවේ ජල තලාව ලඟ ඉඳලා විදුලි වැට ලඟට, හරහට කම්බියක් ඇදලා, ගල් කැට දෙක තුනක් වගේ දාපු බියර් ටින් පහලොවක් විතර තැනින් තැනින් එල්ලලා තියෙනවා. අලියෙක් එහෙම මේ හරහා ආවොත්, ඇඟේ වැදිලා මහා බොල් සඩ්දයක් ඇහෙන්න ගන්නේ. එතකොට අලි ඒ හඬට බයේ එන්නෙ නෑ. එහෙම තමයි විශ්වාස. හරි අහිංසක ක්රම සහ විධි.
දැන් ඉර සම්පූර්ණයෙන් අවරට ගිහින්. ආපහු එන ගමනෙදි කලින් නොදැකපු, ලස්සන ලා තඹ පාටයි වැලි පාර. නම නොදන්නා කහ පාට මල් පිරුණු පඳුරක් වැවෙන් හමාගෙන එන හුළගේ නටනවා. එක විදිහකට ඉන්නෙ නැති නිසා පින්තූරයකට ගන්න වෙනම මහන්සියක් ගන්න එපෑ.
හැමදාම හිතන් හිටියා හඳපානාගල වැව ඉහළින් හඳ පායනකොට ඔය සින්දු වල එහෙම කියන තරම් ලස්සනද බලන්න.
සින්දු දහසකින් වත් කියල නිමා කරන්න බැරි තරම් ලස්සනක් ඒ.
මීටර් සීයක් විතර ඈතින් වැව ළඟට වෙන්න පහනක් දැල්වෙනව පේනවා. තව ටිකක් ළඟට ඇවිදගෙන ගියාම තමයි අත්යන්ත ප්රමෝදය අත්විදින්න ලැබෙන්නෙ.
එතන විශාල සියඹලා ගහක්. ඒ ගස පාමුල අඩි දෙක හමාරක් තුනක් විතර උස ලා අලු පාට ගාපු ගස් කඳන් කොටයක් හිටවලා, ගණ දෙවි රූපයක් තියෙනව. ඒ පිළිමෙ ළඟින් ලන්තෑරුමක් දල්වලා තියෙන්නෙ. බිම ගමේ පන්සලේ වැලි මළුව වගේ කිරි සුදු පාට. පිරිසිදුයි. පවිත්රත්වයේ ඉහළම සීමාව කියල දැනෙන්න ගන්නවා.
නවම් පෝය නිසා වැවට උඩින්, සියඹලා ගහේ අතු අතරින් සඳ එළිය ගලාගෙන එනවා. බිමේ සෙවනැලි ඇඳිලා. එහෙම චමත්කාරයක්. එහෙම නිවීමක් එක් වතාවක් හෝ කෙනෙක් ජීවිතයේ අත් විඳින්න ඕනි.
එතන ලස්සනට තියාගෙන ඉන්නෙ උදාර. උදාරට වයස විස්සක් විතර ඇති. ගම මිද්දෙනියෙ.
එයා හැමදාම මෙතන ලන්තෑරුම් පහන දල්වනවා. හිතට ප්රශ්ණයක් ආවම මෙතනට ඇවිල්ලා හිත නිදහස් කර ගන්නවා. මැටි පහනක් වෙනුවට ලන්තෑරුම දල්වන්නෙ හුළගට , වැස්සට නොනිවී හෙට පාන්දර ඉර උදාවෙනකල් පහන පත්තු වෙනවනෙ. මතකෙට ආවෙ විමලරත්න කුමාරගම ගෙ අයියනායක කවි පන්තිය.
රෑ නවාතැන උදාර වැඩ කරන හොටෙල් එකේ.
කාමරේ ඉස්සරහ වාඩි උනාම, කෙලින්ම පේන්නෙ හඳපානාගල වැව ඉහළින් දිලිසෙන හඳ. වැවේ රැළි දිය මතට වැටුණු හඳපාන, ඒ රැළිති අතරෙ දිලිසෙන තැන්, සෙවනැලි තැන් පේන්න ගන්නවා.
ඕනි තරම් බලන් ඉන්න පුලුවන්.
අමිල තමයි රෑ කෑම පිළියෙල කරන්නෙ. නිරෝෂන් තමයි මේ තැන කරගෙන යන්නේ.
තමන්ගෙ අමුත්තා පුදුම වෙන විදිහට සලකන්න ඕන කෙනෙක්ට පුලුවන්.
හැබැයි අමුත්තගේ හදවත ස්පර්ශ වෙන විදිහේ මනුස්ස සැලකීමක් කරන්න හැමෝටම බෑ. මේ තුන් දෙනා ආන්න එහෙමයි.
මේ තැනට කියන්නේ, Lake Dream Station.
076 584 2854 අංකයෙන් අමිලට හරි, 0702559972 අංකයෙන් නිරෝෂන්ට හරි,
0552280145 අංකයෙන් උදාරට හරි කතා කරල හඳපානාගල විඳින්න, නවතින මේ තැනට යන්න පුලුවන්.
රෑ කෑම මේසය පැත්තකින් ලන්තෑරුමක් දැල්වුනා. කෑම මේසය සැකසෙනව, ඒකත් සද්දයක් නොඇසෙන තරම් පරෙස්සමට.
දකුණත පැත්තෙන් පටන්ගත්තම, අත් සෝදන්න දෙහි පෙති කිහිපයක් දාලා මද රස්නෙට සුදුපාට පෝසිලේන් වතුර බඳුනක්. ඊළඟට, පරිප්පු කිරට උයලා, කරපින්චා සහ සුදු ළූණු එක්ක තෙම්පරාදු කරලා. ඊ ළඟට බැදපු මිරිස් පාටට, මිරිසට උයපු වැව් මාළු, දැන් උකු කිරි රහට , ලා කොළ පාට මැකෙන්නෙ නැතිවෙන්න උයපු බෝංචි ව්යංජනයක්, තව ... සලාද කොළ උඩ බැදපු මාළුවෙක් තියලා, තක්කාලි සහ ලූණු පෙති කිහිපයක්, ඊ ළඟට ලා කහ පාටට හදපු පොල් සම්බෝලයක් උඩට කරවෙන්න වගේ බැදුනු කරපින්චා විසුරුවලා, අන්තිමට තෙල් ඉතාම අඩු බටු මෝජුව.
අඩ හඳ වගේ තියපු මේ සේරම මැද්දෙ රතු කැකුළු බත් අඩුත් නැතිව වැඩිත් නැතිව බෙදලා. ඒ පිඟානෙ පැත්තක රතු මිරිස් කරල් දෙකක්, සුදු ළූණු බිකි දෙක තුනක් තෙලෙන් බැදලා, සුවඳට.
අතුරුපසට ගමේම මුදවපු මී කිරි, සුදු සීනි එක්ක.
බොන්න ගාණට රස්නෙ උණු වතුර.
පරිපූර්ණ සතුටක් ගෙන දෙන ශ්රී ලාකික රස රාත්රී ආහාර වේලක්!
Luxurious කියන්නෙ ගොඩනැගිල්ලෙ quality එක විතරක් නෙමෙයි, මේ ලබා දෙන සේවාවෙ Quality එකට.
ඉක්මනින් නිදා ගන්න ඕනි, උදෙන් ඇහැරෙන්න නම්.
හිමිදිරියෙ ඉර පායන්න ඔන්න මෙන්න තියෙන රතු තැඹිලි පාට අහස දකින්න ඉතිරි වෙලා තියෙන්නෙ ජීවිතයෙ ස්වල්ප දින ගණනක්.
ඒ මනරම් අවස්ථා මග හැර ගන්න එපා.
.
