19/06/2022
ငါတို့အားလုံးဟာ ေပ်ာ္ရႊင္ေနတဲ့လူအုပ္ႀကီးထဲ ကိုယ့္နည္းကိုယ့္ဟန္နဲ႔ အထီးက်န္ေနၾကရတာပဲ မဟုတ္လား
တစ္ခါတစ္ေလ တစ္ပိုင္းတစ္စၾကားလိုက္ရတဲ့ သီခ်င္းကပဲ မင္းကိုေဆြးေစလိမ့္ဦးမယ္
ၿပီးေတာ့ စာအုပ္ဖတ္ဖို့ အနီးနားက စာအုပ္တစ္အုပ္ကို ဆြဲယူၿပီး လွန္လိုက္တဲ့ စာမ်က္ႏွာေတြမွာလည္း
မင္းဒဏ္ရာနဲ႔ကိုက္ညီတဲ့အရာေတြ ပါလိမ့္မယ္
လစ္ဟာမွုက ႀကီးမားလြန္းလို့ မင္း ဆုံးရွုံးခဲ့တဲ့အရာေတြနဲ႔ ျပန္ျဖည့္ရင္ေတာင္ မျပည့္နိုင္ေတာ့ဘူးေလ
႐ုတ္တရက္ပဲ ေပ်ာ္ရႊင္မွု ဆိုတဲ့ စကားစုအေပၚ မင္း သံသယရွိလာမယ္
မင္း မာေက်ာထားတာေတြအားလုံးဟာ ေၾကာက္ရြံ့စိတ္ေတြနဲ႔ မင္းတည္ေဆာက္ထားရတဲ့ အလႊာေတြပဲဆိုတာကိုလည္း မင္း သတိျပဳမိလာဦးမယ္
မင္းခံစားခ်က္ကို အရွိအတိုင္းထုတ္မျပနိုင္ေလ အထီးက်န္မွုဟာ မင္းကိုယ္တိုင္ထက္ပိုႀကီးမားလာေလပဲ
ဒဏ္ရာဟာ ပုံစံ ၂ မ်ိဳးနဲ႔ပဲ လာတယ္
တိတ္ဆိတ္မွုရယ္ နာက်င္ေအာ္ဟစ္မွုရယ္။
လတ္လြန္းေဝဦး
