27/03/2026
Lieve Finn 18 jaar, morgen herdenken we jou geboorte en sterfdag, jij maakte van ons papa en mama. Soms kijk ik naar de sterren in de avond en dan hoop ik dat er toch iets is na de dood. Dat jij een van de sterren bent die de hemel meer laat stralen en dat dat ook betekent dat we nog in contact staan en elkaar ooit weer zullen ontmoeten. Zo voelt dat soms: alsof ik nog een lijntje heb met jou.
Ik denk dat geen enkele ouder die dit niet heeft meegemaakt beseft, weet en voelt hoe heftig de impact is van het verliezen van een kind. Mensen gaan soms voorbij aan het feit dat ik jou nooit heb horen lachen nooit heb zien kruipen nooit een knuffel van je heb gekregen, alle momenten in je opvoeding zijn aan ons voorbijgaan. Al 18 jaar lang.
En gelukkig hebben we jouw grote kleine broer. Een superlief kind, met humor die we dag in dag uit kunnen vertellen hoeveel we van hem houden. En die ons gelukkig ook verteld dat hij van ons houdt, maar jou blijven we missen
Voor altijd onze Irish giant.
Heel heel veel liefs, mama ❤️
