17/10/2016
Wat doe je op je vrije zaterdag.... juist ja. Je fietst een rondje Arnhem. Oftewel in hele serieuze termen; een BRM400, een brevet van 400 kilometer, geregistreerd in de officiële analen van Euraudax Randonnée Europëen, of zoiets.
Hoe ziet dat eruit? De tocht heet "rondje startplaatsen". Op vier plaatsen kun je de ronde starten, Boekelo (9 uur), of Venray (13.00 uur), of Scherpenzeel (18.00 uur) of Zwolle (22.00 uur). Vanuit elke startplaats fiets je de ronde, betekent dat de vroegste starter ook het eerste weer thuis is, de laatste starter als laatste.
Maar... het gaat niet om de snelheid, het gaat om de eer de tocht rustig uit te fietsen, te genieten, te praten (randonneurs praten niet zoveel..) en om de verbazing. De verbazing dat zelfs knakkers die in hun midlife crisis zitten, mit zwei fingers in die Naze zo'n tochtje gewoon lekker uittrappen.
Op tijd vertrokken uit Arnhem, niet op de fiets, maar met de Camper. Fietsen achterop, hup naar Boekelo. Daar gestart om negen uur met nog een 30-tal fanatiekelingen. Rustig koersend naar Venray. Eerste 100 km naar het zuiden was toch een redelijke tegenwind. Met een gemiddelde van 30 km/uur dus wel even een pittige start. Aangezien we de route kenden, hadden we de pauze plaatsen al in ons hoofd. Dampende koffie aan de A3, bij de afslag Bocholt, soepje bij Venray..etc.
Bij Bocholt had de pompbediende geen tijd om koffie te maken, dus de Mc Donalds regelde voor ons de Capuccino. Ook maar ff een hamburgertje, we hebben toch alle energie nodig vandaag??
Op naar Venray, de AC. De eerste officiele stop- en stempelplaats. Want zonder stempel...geen brevet.
De opperstempelmeester was nog aanwezig, we kwamen als één van de laatste van de startgroep Boekelo binnen. Het tempo van de meeste fietsers lag vrij hoog. Wat een lekkere soep bij AC, met een hardgekookt ei, snikker en weet ik al wat... voldoende voor de rit naar Scherpenzeel.
Wat een oersaai stuk, de brabantse Peel... pas bij Grave werd het weer wat leuk. Ondertussen gaf de thermometer als 24 graden aan!! Wie wil er dan geen 400 km fietsen!
Over de nieuwe brug via de A50 bij Ewijk de Waal over, klein beetje Bible Belt in Opheusden, Kesteren (waar onze arme fietsers bijna van de weg werden gereden...Schande daar!) bij Rhenen weer een rivier over.
Wat een mooi weer, wat een mooie dag. Alleen nog niet over de helft!
Na gestempeld te hebben in Scherpenzeel, op naar een plaats waar copuleus gepastaat kon worden. Pasta is het geheim van de lange duurfietser. In ons hoofd hadden we nog de smaak van de Pasta van Wijnand van vorig jaar (die zo'n goede pasta gemaakt had en ons onderweg daar van had laten proeven..mag eigenlijk niet. De randonneur moet zelfvoorzienend zijn....-) maar in Barneveld maken ze bijna net zulke goede Pasta!
"Amigo, binnen hoeveel tijd kun je 4 pastaatjes klaar hebben? We moeten snel verder"..., we lijken wel truckchauffeurs.
Dat ging heel goed, op het terras gauw de dagkleding vervangen door nachtkleding, want de temperatuur was aan het dalen. By the way, nachtkleding is gewoon een paar extra laagjes. De randonneur doet geen gekke dingen in de nacht van zaterdag op zondag....
Gaan maar weer. Wat tof in het donker door de veluwe.. pikkedonker, doodstil, wel veel wildspotters.. Wild?? Op naar Zwolle. We konden daar tot 23.00 uur stempelen. Anders moesten we stempelen bij de Esso, dat is niet zo officieel. Gelukkig was opperstempelaar Gert nog aanwezig, een stempel, drinken, marsjes en even uitrusten. Hup, half twaalf weer aktie. Laatste stukje naar Boekelo, nog 90 kilometer.
Heren, het tempo zijn we aan het verliezen... we karren nog geen 28 km/uur. Kilometers langs een kanaal gefietst, over de holterberg, feest in Lemererveld, feest in Nijverdal, wij maar trappen.
Voorzichtig verbaasde reacties van terugfietsende kroeggangers... huh? was dat daan, op de fietse? Ja ja, nog een paar uurtjes...
Uiteindelijk om kwart over drie in Boekelo, na een kleine 18 uur fietsen. Beetje pijn in de derriere, lekker soepje bij de opperstempelmeester, en gezellig even bijpraten. Er zaten diversen die de nacht verder door moesten, omdat die op een andere startplaats gestart zijn.
wij gingen snel naar de camper, daar wachtte een Jever, Kolsch of een andere fles bier op ons. Niks wassen, niks poetsen. Bier, wat eten en snurken. Een randonneur neemt het niet zo nauw.
Toptocht mannen!! Met dank aan Wijnand, Harmen, Arthur Michiel en myself. En natuurlijk aan stichting Randonneur Nederland, toerclub Swolland etc. Elke tocht ruikt naar meer!!
