03/07/2026
The family-farm
Bijna alle melkveehouders zijn boer omdat hun ouders, grootouders, overgrootouders boer waren. Het bedrijf wordt doorgegeven in de geslachten. Het is daarmee familie-erfgoed. Dat heeft het appèl in zich dat je er goed voor hebt te zorgen, zodat het weer doorgegeven kan worden aan de volgende generatie. Een belangrijk deel van de huidige emoties heeft hiermee te maken. Moreel gezien kán een boer eigenlijk niet stoppen en zal strijden tegen voorstellen (regels, wetten) die deze suggestie in zich hebben. Een boer kan wél schakelen, mee- en terugveren, verplaatsen of desnoods emigreren. Als het bedrijf maar doorgaat...
Ik lees veel boerenberichten waarin wordt benoemd dat een boerderij al zo lang op die plek staat en dat er al generatielang geboerd wordt. Er ligt daardoor een druk op de schouders van eerdere generaties die hun steentje bijgedragen hebben aan het bedrijf. Het is een eer om voor dat familie-erfgoed te mogen zorgen en het is een schande om te moeten stoppen.
Mijn onderzoek 'papa, ik wil ook boer worden' onderbouwt bovenstaande gedachten met literatuurstudie.
Op de foto zie je mijn grootouders. Beiden onder een koe, samen de schouders er onder om het bedrijf op te bouwen voor de mensen na hen.
https://hbo-kennisbank.nl/details/sharekit_che:oai:surfsharekit.nl:b42d1c1a-07e0-4733-8f42-b7f14ae7e3f2