28/04/2026
Vandaag vond de allereerste editie plaats van het legendarische Teeke Zingen — en wat voor één!
We trapten de middag af met een bescheiden (maar stiekem toch koninklijke) lunch. Op het menu stond een heus “koningsoepje” — een subtiele knipoog naar gisteren — gevolgd door rijkelijk belegde broodjes gevolgd door... jawel… verlate oranje tompouce. Een gewaagde combinatie, maar verrassend succesvol!
Toen de magen gevuld en de energie weer op peil was, kwamen de muziekboeken tevoorschijn. Al snel galmden klassiekers als het Limburgs volkslied en De Engelbewaarder door de woonkamer. De tonen varieerden van indrukwekkend hoog tot verrassend laag — en alles daartussenin was op z’n zachtst gezegd… creatief geïnspireerd.
Het werd een waar spektakel van valse noten, groot enthousiasme en vooral heel veel gelach. De buren hebben ongetwijfeld gratis mee mogen genieten (of meegelijden).
De huishond? Die zal het worst zijn geweest. Die lag heerlijk te doezelen onder één van de tafels, totaal ongevoelig voor onze muzikale uitspattingen. Mogelijk droomde hij zelfs dat híj de enige was die zuiver zong.
Alsof dat nog niet genoeg was, sloten we de middag af met een knus koud buffet uit eigen keuken. Onder het genot van een hapje en drankje ontstonden alweer wilde plannen voor de volgende editie — want één ding is zeker: dit smaakt naar meer.
Kortom: het was een heerlijke, gezellige en licht muzikaal ontspoorde middag. We hebben genoten… en de toon is gezet voor een nieuwe traditie!