27/05/2026
Het derde familielid uit de “agrarische familie” die we mogen interviewen is Netty Groot. Netty werkt bij Vetterlân en is al jarenlang onze dierenarts. Marcelle Mulder ging met haar in gesprek en maakte het onderstaande interview.
“Het is altijd een warm welkom op De Klompepleats”
Het is altijd een warm welkom, een feestje om bij Auke en Janke Jeltsje op de boerderij te komen. We hebben veel gemeen: onze dochters zijn van dezelfde leeftijd en ik rij ook in een VW-busje😉. In de loop van de jaren is er vriendschap ontstaan met veel aandacht en belangstelling voor elkaar, en met vertrouwen over en weer.
Sinds 2002 kom ik al op de Klompepleats. Als dierenarts waarborg ik de gezondheid van de dieren op de boerderij. Van alle dieren: de koeien, de pony’s, de hond, de kat. De eerste jaren was Aukes vader nog de boer. Hij plande in wanneer het werkbezoek goed uitkwam. Later spraken we een vast moment in de maand af. Daarnaast kom ik natuurlijk voor spoedsituaties, als er bijvoorbeeld een koe ziek is en behandeld moet worden. Of als een kalfje niet goed ligt, zodat het zonder hulp niet geboren kan worden. Op de werkbezoeken doe ik onder andere de drachtcontrole: welke koeien zijn drachtig of zouden het moeten zijn? En waarom is een bepaalde koe nog niet drachtig? Op zo’n dag vaccineer ik en doe ik zo nu en dan bloedafname om de gezondheidsstatus van de koeien te bewaken. Ik controleer de koeien die net afgekalfd zijn. De jongste kalfjes onthoorn ik met verdoving en pijnbestrijding. In het huidige huisvestingssysteem kunnen koeien met hoorns elkaar en de boer namelijk beschadigen en ook het voerhek is niet geschikt. Overigens worden er steeds meer hoornloze kalfjes geboren, omdat er nu hoornloze stieren zijn. Dat is wel de toekomst. Na de werkzaamheden doe ik de administratie en dan gaan we aan de koffie.
Ik vind het ook een fijn bedrijf: hun manier van boeren spreekt me aan. Auke en Janke Jeltsje kiezen voor extensiveren. Dat betekent dat ze minder koeien op een groter oppervlakte houden. Veel ruimte en comfort in de stal en veel weidegang, dat is goed voor het welzijn van de koeien. De Klompepleats heeft daarnaast veel natuurland, dat brengt minder ruwvoer voor de winter op. Dan kun je maar beter wat minder koeien hebben. Er zijn ook speciale boxen in de stal, met flexibele afscheiding, zodat de koeien makkelijk in en uit kunnen lopen en kunnen gaan liggen en opstaan. En als een koe het goed heeft, als ze niet op haar tenen hoeft te lopen, dan is ze ook minder vatbaar voor ziektes. In plaats van steeds meer, meer, meer, kiezen Auke en Janke Jeltsje voor minder, daardoor hebben de koeien het goed. Daar word ik blij van. En de koeien geven een mooie hoeveelheid melk met mooie gehaltes, daar doen wij het voor.
Wat ik ook mooi vind is dat Auke en Janke Jeltsje heel open zijn naar het publiek. Door de combinatie met de camping komen er veel mensen op het erf en ze vertellen hen graag hun verhaal. Ze dragen uit waar ze voor staan. De natuur, de melkveehouderij, ze zijn er trots op en laten het zien. Ze gaan niet voor een winst-, maar voor een maatschappelijk doel. Namelijk dat mensen de rust, de natuur en de eenvoud die daar heerst kunnen ervaren. Janke Jeltsje kan heel mooi contact maken met de mensen, waardoor zij hun verhaal bij haar kwijt kunnen. Auke trouwens ook!
Daarnaast is het natuurlijk een prachtig mooie stek. We zijn een keer met ons open zeilbootje spontaan aan komen waaien en hebben toen onze tentjes opgezet in het bûtlân. Gelukkig net voor de mest uitgereden werd! We waren helemaal welkom, mochten zelfs de auto lenen om onze dochter op te halen. Echt vakantie!
Ik kom mijn beroep uitoefenen, maar ik krijg er heel veel voor terug. Janke Jeltsje en Auke zijn namelijk heel betrokken, ook bij mijn leven. Veelal heerst er op een boerderij toch vooral een cultuur van ‘hard werken, niet klagen en niet over moeilijke dingen praten: het komt zo het komt’. Maar Janke Jeltsje is van het uitspreken, bespreken, afspreken. Door haar word je aangezet tot praten. Ze nodigt je uit, het is zo vertrouwd. Er zijn van die mensen die hebben de gave om je open te breken.
Ik hoop dat we elkaars leven blijven verrijken, dat we de mooie en minder mooie momenten van het leven mogen blijven delen. Die band maakt dat ik er met plezier kom en ze graag van dienst ben met uitvoerende en ondersteunende taken op het gebied van dierengezondheid en welzijn. Ik hoop dat we dat nog jaren volhouden!
