12/09/2026
Een grote glimlach op deze foto.
Die glimlach komt vooral voort uit trots. Trots op deze twee lieve mensen, die de afgelopen jaren zo heerlijk aanwezig zijn geweest, op alle fronten.
In april werd vijf jaar lang de caravan neergezet, samen maakten ze er wat moois van… beide in de tachtig, en altijd positief. Keer op keer genietend van alles en iedereen om hen heen, van luidruchtige pubers tot stille levensgenieters. Maar ook van gezinnen met volumerijke kampvuurverhalen tot jonge, nieuwbakken kampeerders. Het was allemaal goed en mooi.
Ze plukten de dag, waar het kon. Genoten van de kleine dingen en maakten er iets moois van. Daar kunnen wij alleen maar met bewondering naar kijken. ❤️
En vanavond mochten we voor het laatst een pizza voor ze maken.
En dus gaat die grote glimlach diep van binnen samen met verdriet.
Want langzaam beginnen we ons te realiseren wat 'die andere afslag‘ écht betekent. Wat er achterblijft. Zoveel mensen, verhalen, ontmoetingen en herinneringen die in al die jaren zijn ontstaan.
Meneer en mevrouw Glas, maar ook álle anderen met wie ik geen foto heb gemaakt… we gaan jullie missen ❤️.
We gaan de herinneringen, hopelijk heel lang, heel groot houden.
