01/09/2026
๐ Augustus en september โ tussen verdriet en nieuwe dagen ๐๐ฟ
Augustus en septemberโฆ soms gaan maanden niet alleen voorbij, maar laten ze ook echt iets achter.
De afgelopen periode was er bij ons veel om dankbaar voor te zijn, maar ook veel om ons zorgen over te maken. We hebben verdriet gekend, maar gelukkig ook ervaren hoe fijn het is om familie om je heen te hebben. Samen zijn, samen praten, samen herinneringen ophalen en elkaar vasthouden als het even moeilijk is. Juist op zulke momenten merk je hoe belangrijk familie en mensen om je heen zijn.
Helaas hebben we afscheid moeten nemen van Annie, Ruuds moeder. Na een kort ziekbed is zij rustig ingeslapen.
Daardoor waren we de afgelopen tijd minder op het erf aanwezig dan we graag zouden willen. Maar wat hebben we veel medeleven en begrip van onze gasten gekregen. Berichten, lieve woorden en kleine gebarenโฆ het doet goed om te merken dat mensen met je meeleven.
Daarom willen we al onze gasten nogmaals bedanken. โค๏ธ
Ondertussen ging het leven op het erf gewoon door. De warmte en droogte van de afgelopen maanden lieten ook hun sporen na. Het gras werd steeds bruiner en het erf begon er op sommige momenten bijna uit te zien als Zuid-Frankrijk. Niet helemaal de kleur die we gewend zijn, maar ook dat hoort bij de natuur.
De pruimen hebben het gelukkig goed gedaan. Heerlijk zoet en vol van smaak, en natuurlijk hebben we er samen met onze gasten van genoten. Inmiddels beginnen de appels en peren te komen. Een deel is door de droogte al vroeg gevallen, maar de bomen hangen gelukkig nog steeds met mooie vruchten.
En dan komt er eindelijk wat regen.
Wat kan een paar dagen regen toch veel doen. Het gras begint alweer prachtig groen te kleuren en langzaam krijgt het erf zijn vertrouwde frisse uitstraling terug. De natuur blijkt toch iedere keer weer sterker dan we denken.
Nu gaan we kijken wat september ons gaat brengen. Hopelijk nog mooie, rustige dagen waarop we samen met onze gasten kunnen genieten van de nazomer. Nog lekker op de fiets, een wandeling door de omgeving, een kop koffie buiten en genieten van de eerste tekenen van de herfst.
Want het leven bestaat uit alles tegelijk. Verdriet en mooie herinneringen. Zorgen en gezelligheid. Loslaten en opnieuw vooruitkijken.
En misschien is dat ook wel wat de seizoenen ons ieder jaar opnieuw leren: niets blijft hetzelfde, maar na iedere periode komt er weer een nieuwe dag.
We gaan zien wat september brengt. ๐ฟ
Wie weet, tot ziens op ons erf. Je bent van harte welkom. ๐ป