25/04/2026
Op de hoek van de straat, een beetje scheefgezakt tegen een lantarenpaal, stond een kleine houten bibliotheekkast. Geen slot, geen pasje, geen regelsβbehalve één: neem een boek mee, laat er één achter.
Op een regenachtige dinsdag stopte een man met een versleten jas. Hij keek om zich heen alsof hij iets deed wat niet helemaal mocht, opende voorzichtig het deurtje en haalde er een dun boekje uit. Hij bladerde er even doorheen, glimlachte kort, en stopte het in zijn tas. Daarna haalde hij uit diezelfde tas een dik, zwaar boek en zette het ervoor in de plaats. Hij klopte het even recht, alsof hij een bed opmaakte, en liep weer verder.
Een paar dagen later kwam een meisje langs, een jaar of tien. Ze had net leren lezen en was trots op elk boek dat ze uit kreeg. Haar ogen vielen op dat dikke boek. βVeel te moeilijk,β mompelde ze eerst. Maar iets aan de kaft trok haar toch aan. Ze nam het mee naar huis.
Weken later lag er een briefje in de kast, tussen de boeken geklemd.
βDit boek was eerst te moeilijk. Maar mijn opa heeft me geholpen. Het is nu mijn lievelingsboek. Ik laat hem hier weer achter, zodat iemand anders hem ook kan ontdekken.β
Sindsdien zat er soms een briefje in een boek. Kleine berichtjes, bedankjes, of gewoon een krabbel. Niemand wist precies wie ermee begonnen was. Maar de kast werd meer dan alleen een plek voor boekenβhet werd een plek waar verhalen elkaar vonden, nog vΓ³Γ³rdat ze gelezen werden.
En deze leuke βBibβkast staat bij B&B Aon dun Diek, Griete 24. Veel plezier voor een ieder die graag leest!
