09/11/2025
HINDI MANLANG NATIN INISIP NA KAILANGAN DIN NG MGA ALAGANG HAYOP NATIN ANG TULONG
Pagkatapos ng baha, halos magimbal kami sa mga nakita namin sa daan. Ako si Dodong, 24 anyos, at isa ako sa mga nakaligtas sa matinding baha na tumama sa aming barangay. Buong magdamag kaming nagdasal, naghintay, at nagtulung-tulungan para makaligtas. Ngunit matapos humupa ang tubig, ibang klaseng tanawin ang bumungad sa amin, isang katahimikan na puno ng lungkot at pangungulila.
Kasama ang mga pinsan ko, nag-ikot kami sa aming lugar para tumulong maglinis. Sa bawat kanto, may bakas ng pinsala ng kalamidad, mga sirang bahay, putik na hanggang tuhod, mga gamit na inanod ng tubig. Pero higit sa lahat, may mga bagay kaming nakita na hindi namin kayang kalimutan, ang mga hayop na hindi na nakaligtas.
May mga a*ong nakatali, hindi nakaalis sa kanilang kulungan, at ngayo’y tahimik na lamang nakahandusay. May mga pusang inanod, mga alagang minsang nagbibigay saya, ngayo’y wala na. Habang tinitingnan ko sila, napaisip ako, marami sa atin ang natutong iligtas ang sarili sa oras ng sakuna, pero nakakalimutan natin ang mga nilalang na umaasa sa atin.
Habang naglalakad ako pauwi, ramdam ko ang bigat sa dibdib. Na-realize ko na hindi lang pala tao ang dapat nating tulungan kapag may kalamidad. Ang mga hayop, a*o, pusa, ibon, pati mga hayop sa bukid, ay may buhay din na kailangang pahalagahan. Sila man ay walang kakayahang magsalita, pero may tiwala sila sa atin. Tayo ang tahanan nila, at responsibilidad natin na hindi lang sila mahalin sa oras ng ginhawa, kundi protektahan din sa panahon ng sakuna.
Sa gitna ng anumang kalamidad, hindi lang tayo ang dapat iligtas. Ang mga hayop ay bahagi rin ng ating pamilya at komunidad. Matutong maging responsable at mahabagin, dahil ang tunay na kabayanihan ay hindi nasusukat sa kung gaano karami ang ating naligtas, kundi sa kung paano natin pinahalagahan ang lahat ng may buhay.
FOR MORE STORIES, FOLLOW ME