Restauracja Rezydencja Janków

Skróty

• Adres
• Telefon
• Ostrzeżenia
• Skontaktuj Się Z Firmę
• Zgłoś prawa własności
  lub zgłoś wpis

• 

  Chcesz aby twoja firma była na górze listy Hotel w Iłowa?

Historia Rezydencji Janków

W 1848 roku, przybyły z Saksoni, majster tkacki Wilhelm Winkler rozpoczął budowę fabryki włókienniczej. Syn Wilhelma Winklera – Paul, pod koniec XIX wieku zakupił duży obszar ziemi położony w sąsiedztwie stacji kolejowej. Na tym terenie zbudował Mechaniczną Tkalnie Kolorową. Był to na owe czasy zakład nowoczesny. Do większego ożywienia działalności fabryki Winklera doszło w 1922 roku, kiedy powstała spółka akcyjna „Wilhelm – Winkler Aktiengesellschaft Halbau in Schlesien Mechanische Buntweberei”. Zakłady te zostały rozbudowane w latach 1930-1936. Przedsiębiorstwo Winkler A. G. zatrudniało w 1938 roku około 1200 pracowników z Iłowej i pobliskich wsi. W fabryce Winklera produkowano impregnowane materiały wsypowe w różnych kolorach, płótno pościelowe, tkaniny przeznaczone na materace, tkaniny techniczne i dekoracyjne. Wytwarzano także sztuczny jedwab, a przed wybuchem II wojny światowej materiał na spadochrony i drelich na potrzeby wojskowe. Fabryka utrzymywała wówczas rozległe kontakty handlowe z zagranicą (zwłaszcza z Anglią). Paul Winkler posiadał podobne zakłady przemysłowe także w innych miejscowościach. W 1943 roku do zakładów Winklera w Iłowej przeniesiono fabrykę lotniczą z Dolitz koło Hamburga. Powstało niezależne przedsiębiorstwo Pressmetal, produkujące elementy z blach aluminiowych (między innymi śmigła do samolotów) na potrzeby przemysłu zbrojeniowego. W Pressmetal zatrudnieni byli przede wszystkim robotnicy przymusowi i jeńcy wojenni. Winklerowie posiadali majątki ziemskie w pobliżu Iłowej (zbiegiem okoliczności obecnym właścicielem byłego majątku Winklerów jak i ich willi – obecnie „Rezydencji Janków”, jest ta sama osoba Henryk Janków). Winklerowie byli również właścicielami hodowli koni wyścigowych. W samej miejscowości Paul Winkler założył wielkie ogrodnictwo inspektowe, uprawę dalii, róż, orchidei oraz innych kwiatów, które sprzedawano m. in. w Berlinie, a także w Bremie, gdzie zaopatrywano w kwiaty statki pasażerskie. W celu szybkiego dostarczenia kwiatów, Winkler utrzymywał własny samolot i pilota. Wspólnie z ówczesnym właścicielem pałacu w Iłowej (obecne Technikum Ekonomiczne) – Paulem Jentzigiem, Winkler zaczął organizować imprezy o charakterze rekreacyjno-handlowym, na początku lat trzydziestych jeszcze o charakterze kameralnym. W ciągu kilku lat ogrodnictwa Jentziga i Winklera zaczęli oni organizować wystawy kwiatowe, prezentując swój dorobek hodowlany. Poza działalnością „fabrykanta” i „ogrodnika” Paul Winkler zadbał o wspaniałe lokum dla siebie i swojej rodziny. W 1892 roku w pobliżu zakładu Winkler wybudował dla siebie willę wraz z parkiem, gdzie obecnie mieści się hotel „Rezydencja Janków” (dla pracowników fabryki wzniesiono osiedla robotnicze oraz mieszkania dla średniej kadry technicznej). Budowla ta wyprzedzała stylem architektonicznym swoją epokę. Paul Winkler wyposażył willę w bardzo nowoczesne – jak na tamte czasy – rozwiązania techniczne. W budynku założona została centrala telefoniczna, co umożliwiało podłączenie w każdym z pokoi aparatu telefonicznego. Ogrzewanie centralne było miedziane, podobnie zresztą jak i cała sieć kanalizacyjna znajdująca się w willi. Ściany zdobiła bogata sztukateria, nad wejściem podłucze arkady wypełniała a przede wszystkim ozdabiała ażurowa krata z ornamentem roślinnym. W parku – ogrodzie otaczającym willę były dwie altany. Jedna była tuż nad stawem mieszczącym się w południowo-zachodniej części ogrodu, podobnie zresztą jak druga, która była otoczona zielenią i krzewami rododendrona W roku 1943 do willi Paula Winklera zostały przeniesione biura fabryczne, gdzie urzędowała kadra kierownicza. Cała ta sytuacja trawa do końca II wojny światowej. Jednak fakt zaadaptowania willi na biura nie miał większego wpływu na jej wygląd czy styl. W roku 1948 willa została przerobiona na internat Zespołu Szkół Ogrodniczych. To również nie miało większego znaczenia i wpływu na zmianę oryginalnego kształtu, wyglądu architektonicznego jak i na wyposażenia obiektu. I przez ten okres zachowały się również oryginalne łaźnie oraz kuchnia, które były wybudowane za pierwszego właściciela willi – Paula Winklera. Internat mieścił się w budynku rodziny Winklerów do roku 1974. Od 1974 do 1980, obiekt nie był zagospodarowany w żaden sposób. W tym okresie willa niszczała. Brak zainteresowania z czyjejkolwiek strony skazał tak wspaniały obiekt architektoniczny na dewastacje przez mieszkańców miasta, miejscową młodzież. Okres ten był jednym z najgorszych i „najgroźniejszych” dla oryginalnej architektury i wystroju wnętrz. W roku 1980 willę Winklerów przejął Zakład Tkanin Technicznych. W momencie przejęcia obiektu, zaczął się jego intensywny remont. Nie pozostało to bez znaczenia dla budynku. Był to kolejny tragiczny okres w dziejach willi. Budynek był remontowany pod kontem zmiany go na przedszkole zakładowe, które zostało otwarte w 1983 roku. Cały proces „przerabiania” budynku mieszkalnego na przedszkole nie pozostał bez znaczenia dla wspaniałej sztukaterii, cudownych wnętrz, zabytkowych łaźni i całego wystroju willi. Spora tego część została zmieniona nieodwracalnie. Przedszkole mieściło się w budynku do roku 1990, a następnie zmieniono je w pomieszczenia Szkoły Podstawowej klas od I do III. W roku 1999 willę Winklerów zakupił Henryk Janków. Przez dwa lata starał się on przywrócić dawną świetność budowli. Obecny właściciel poddał konserwacji w większości oryginalne okna, kominek , witraże okienne, ogród zimowy – oranżerię, lawaterz, ścienne okładziny marmurowe oraz wspaniałą oryginalną szafę oraz drzwi wykonane z czeczoty, z intarsją geometryczną i pionowym podziałem pilastrami korynckimi. W oparciu o stare fotografie została zrekonstruowana sztukateria ścienna. Jak wiadomo z relacji potomków właścicieli w części północno-wschodniej znajdowała się klatka schodowa. Klatka schodowa po II wojnie światowej została zamurowana. W 2000 roku, podczas remontu odkryto ją ponownie, jednakże ze względu na zły stan techniczny jak i względy funkcjonalne została ona zlikwidowana.