16/06/2026
Polecajka…
„Białe noce” - destrukcyjna siła samotności
„Białe noce” to książka autorstwa Fiodora Dostojewskiego. Utwór opowiada o kruchości uczuć i samotności, która potrafi „żerować” na ludzkiej psychice. Główny bohater jest marzycielem poszukującym swojej drogi życiowej. W wyobraźni tworzy przeważnie nieistniejące relacje i odległe scenariusze. Pewnej nocy, przechadzając się ulicami Petersburga, spotyka na moście młodą damę, pogrążoną w melancholii. Lektura, choć krótka w swojej formie, mistrzowsko przedstawia niespodziewaną znajomość głównego bohatera z kobietą, o imieniu Nastusia.
Słowa Dostojewskiego mają szczególną moc wprawiania czytelnika w dotkliwe analizy, zmieniając perspektywę, a nieraz przywołując nawet bolesne, nieprzepracowane wspomnienia. Czytanie jego książek można w pewnym sensie nazwać masochizmem, choć ból jest w tym przypadku psychiczny. Muszę przyznać, że mimo cierpienia, które odczuwałam podczas przyswajania tej historii, utwór wywarł na mnie ogromne wrażenie. Uczucia bohaterów zostały rewelacyjne opisane, co daje odbiorcy możliwość utożsamienia się z nimi, bądź po prostu lepszego zrozumienia ich czynów. Sama niejednokrotnie przy czytaniu wzruszyłam się, a po zakończeniu potrzebowałam chwili, by dojść do siebie.
Opowieść jest naprawdę niedługa, jednak definitywnie warta polecenia, choć powinno się uważać, jeżeli jest się osobą nietrwałą emocjonalnie i przygotować kartonik chusteczek.
Opracowała: Izabela Łęcka