24/03/2026
Er zijn zó veel dingen die na een emigratie anders worden, dat je sommige dingen jarenlang niet 'mist' totdat het plotseling je gedachten weer kruist.
Witlof bijvoorbeeld. Dat kom je hier maar sporadisch tegen, maar plots zag ik het en dacht: ja! Dat heb ik gemist.
Iets heel anders, en veel waardevoller ook, dat ik me onlangs realiseerde: in Nederland had ik ál-tijd hoofd-, nek- of rugpijn. Of een combinatie daarvan.
De laatste keer dat ik me daarvoor meldde bij de fysiotherapeut was enkele weken voor de emigratie. Nadat deze man mijn klachten en zeer nabije toekomstplannen hoorde, besloot hij om mij enkel te vertellen: 'Ik ga nu het verschil niet meer maken voor je, maar je zult zien dat je klachten na de verhuizing vanzelf verdwijnen.'
Ik realiseerde me kort geleden dat dat inderdaad zo is gegaan. De degradatie van het lichaam door een zittende kantoorbaan waar ik zittend in de trein naartoe en vandaan moest in combinatie met 3 kinderen onder de 5 jaar was destijds met geen fysio of sportklasje recht te trekken. Maar gewoon elke dag in beweging zijn in rust, ruimte en natuur blijkt wonderen te doen.
En dan heb ik het nog niet eens gehad over de frisse lucht. Van de chronische verkoudheid (categorie Pieterburen) die ik in Nederland altijd had of ervan herstellend was is al jaren niets te bekennen.
Ik mis hier niets aan in dat opzicht! Alleen die witlof dan 😉
🇸🇪
📸