ผลมะกอก ครีเอทีฟ กิจกรรม อีเว้นท์

04/06/2023

ว

การออกกำลังกายไม่จำเป็นต้องวิ่งเพียงอย่างเดียวนะคะ เพราะการเดินก็เป็นการคาร์ดิโออย่างหนึ่ง และวันนี้ เรามีเทคนิคดีๆ เพื่อการเดินบนลู่ ที่จะช่วยให้เผาผลาญได้ดีไม่ต่างกับการวิ่งมาบอกต่อ
#ีชีวจิต #เดิน #ออกกำลังกาย

20/06/2022

global citizen คืออะไร ทำไมต้องเป็น
🤷‍♀️กระแสการย้ายประเทศแรงพุ่งฉุดไม่อยู่มากๆ เราเห็นได้ในเฟสของเรานี้แหละ สิ่งนี้อาจจะเป็นปรากฎการณ์ที่หลายคนคิดว่าอยู่ไม่นาน แต่ไม่น่าใช่ สิ่งที่เราต้องมองให้มากกว่ากระแสคือ โลกทั้งใบกำลังเป็นแบบนี้ สิ่งนี้บอกเราว่า ไม่ใช่แค่ประเทศไทยที่เกิดการอยากย้ายประเทศ ประเทศอื่นก็เป็น แต่ทว่า สิ่งทีมากกว่าการจะย้ายไปอยู่ที่อื่น ด้วยเหตุผลใดๆ ก็แล้วแต่ อาจจะเป็นเรื่องงาน เรื่องโอกาสของชีวิต การศึกษา รายได้ ประสบการณ์ชีวิต หรือบางคนก็อยากเดินทางแสวงหา การเติมเต็มด้วยจิตใจ

✨สิ่งที่มากกว่ากระแสการโยกย้ายคือการเป็นพลเมืองโลก หรือ global citizen แม้ตัวจะอยู่ที่ประเทศไหน แต่แนวคิดความรู้สึกร่วมของคนจำนวนมาก โดยเฉพาะคนรุ่นใหม่ คือเขากำลังรู้สึกว่าตัวเขาเป็นพลเมืองของโลกใบนี้ และอยากจะทำอะไรดีๆ เพื่อขับเคลื่อนโลกด้วยกัน ทั้งด้านสิ่งแวดล้อม การเมือง คุณภาพชีวิต เขาอาจจะคิดไกลคือการทำให้โลกมันน่าอยู่มากขึ้น หรือบางคนอาจจะคิดแค่ความเป็นอยู่ของตัวเองที่ดีขึ้น ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องผิด
✌ แล้วเราจะเตรียมตัวให้ลูกของเราอย่างไรในการก้าวสู่ยุคสมัยใหม่ที่จะยิ่งใหม่ๆ ขึ้นต่อไป สิ่งแรกคือ ทำความเข้าใจโลกยุคใหม่ เด็กยุคใหม่อย่างเข้าใจว่าในยุคต่อไปนั้น พวกเราคือลูกๆ ของเราต้องเจอกับอะไรบ้าง การทำงานแบบไร้พรมแดน ทำงานผ่านอินเตอร์เน็ตจากคนละมุมโลก คนละเมือง คนละเวลา ธุรกิจบางอย่างต้องตายไป บางอาชีพอาจหายไป มีสิ่งใหม่มาทดแทน การให้คุณค่ากับบางอย่างอาจเปลี่ยนไป เด็กรุ่นใหม่อาจจะไม่ได้อยากมีที่ดินถาวร แต่พร้อมย้ายไปที่ไหนก็ได้ การเงินก็เปลี่ยนรูปร่างไป

🌹 หลายประเทศเปิดกว้างสำหรับการเป็น global citizen อย่างนิวซีแลนด์ เอสโตเนีย ที่เปิดโอกาสให้คนทั่วโลกมาร่วมสร้างธุรกิจและพัฒนาเทคโนโลยีร่วมกัน
👍 ไทยเราอาจจะยังไม่ถึงขั้นนั้น แต่เตรียมลูกของคุณให้พร้อมเถอะ

19/06/2022

ไม่ได้หายไปไหน ต้นมะกอกแค่พักผ่อนในช่วงโควิด ตอนนี้พวกเรากลับมาแล้วพร้อมการผลิใบ แตกกิ่งอีกหลายกิ่ง เตรียมพบกับ กิจกรรม และบริการหลากหลาย เร็วๆนี้
Tuangrak Bhuripongsanond
Poonyapab Dinwoon

10/05/2019

04/12/2018

ลอยกระทงไทยพีบีเอส

01/11/2018

วันนี้จะเล่าอะไรให้ฟัง เรื่องการยื่นประมูลงาน หรือประกวดราคางานต่างๆ ตั้งแต่ปี 2558 มาแล้วที่หน่วยงานราชการใช้การประกวดราคาแบบ e-bidding ซึ่งคงเคยได้ยินกันมาบ้างแล้วอะนะ ระบบนี้ว่ากันว่าพัฒนามาจาก e-auction ซึ่งe-auction มีข้อเสียคือผู้ที่จะเข้าประกวดราคาต้องมารวมตัวกันทำการยื่นราคา ณ สถานที่ที่ทางราชการกำหนด ซึ่งก็จะเห็นหน้ากันหละว่าใครที่เข้ายื่นประกวดบ้าง
ว่ากันว่าจะเอื้อให้เกินการฮั้วกัน แต่ e-bidding นั้น ผู้ยื่นประกวดราคายืนจากที่ไหนก็ได้ แค่มีอินเตอร์เน็ต ขั้นตอนก็ไม่ซับซ้อน คือ หน่วยงานของรัฐที่มีโครงการอะไรก็แล้วแต่ที่จะจ้างบริษัทหรือนิติบุคคลเข้ามาทำงานนั้นก็จะต้องขึ้นประกาศร่าง tor ของงานนั้นๆ ก่อน เผื่อที่ว่าจะมีคนเข้ามาคอมเม้น เช่น ราคา หลักเกณฑ์แบบนี้อาจจะไม่สามารถทำได้ หรือเขียนแบบนี้มันเอื้อประโยชน์ต่อใครหรือไม่ เคยเจอนะแบบที่เขียนว่าผู้เข้าประกวดราคาต้องมีประสบการณ์การทำงานโครงการแบบนี้ไม่เกินหนึ่งปี คืออันนี้บอกได้เลยว่าล็อกสเปก บริษัที่เค้าเคยทำงานแบบนี้เมื่อสองสามปีก่อนก็ยื่นไม่ได้อะดิแบบนี้ อันนี้บอกได้เลยเป็นโครงการต่อเนื่องของคุณใช่ไหม ซึ่งทุกคนก็สามารถเข้าไปทักท้วงได้
พอขึ้นร่างระยะหนึ่งแล้วก็ขึ้น tor ตัวจริงได้ ก็จะมีหน่อยงานที่สนใจโหลดเอกสารไปและก็ทำข้อเสนอ (Proposal) ตาม tor ที่ระบุมา เช่น ยื่นข้อเสนอทางเทคนิคสำหรับงานนั้น เช่น จัดประชุมโครงการ... ต้องมีแบบทางเข้างาน แบบนิทรรศการ ระบบการลงทะเบียน ติดต่อประสานงานคนเข้าร่วม โรงแรม รถรับส่ง สถานที่จัดงาน ทำเสื้อ ทำกระเป๋า อะไรก็ว่าไป คนที่จะเข้าประกวดก็ต้องไปทำแบบมา เสนอระบบลงทะเบียนเข้าไปว่าจะเป็นแบบไหน พิธีกรจะเอาใคร การเปิดงานมีรูปแบบอย่างไร มีการแสดงไหม๊แนวไหน คอนเซปงานเป็นอย่างไร
ถ้าเป็นงานสัมมนา ก็ต้องเสนอชื่อวิทยากรไปให้แนบโปรไฟล์ไปด้วย เสนอสถานที่จัด สถานที่ดูงาน ร้านอาหารที่จะไปกิน งานกลางคืนเป็นแบบไหน ก็คือเสนอให้หมดทุกสิ่งอัน ที่ครอบคลุมกิจกรรมนั้น
ถามว่าเหนื่อยไหมกับการคิดงานทั้งหมด แน่หละเหนื่อย ไอเดียต้องมา ต้องอ่านลูกค้าให้ออกว่า กรมนี้ หน่วยงานนี้ชอบแบบไหน โมเดินเกินไปบางทีเค้าก้ไม่เอานะ วิชาการเกินไปบางที่ก็ไม่เอา บางที่ก็ต้องวิทยากรระดับนี้เลย โรงแรมต้องกี่ดาวๆ อาหารต้องแบบนี้ๆ ดูงานต้องแนวนี้ อันนี้ต้องเดาใจลูกค้าล้วนๆ เดาบนฐานข้อมูลที่ต้องขวนขวายหาเอาเอง
แต่ที่เจ็บใจคือกรูคิดคอนเซปงานแทบตาย แต่ไม่ได้งาน อันนี้ชินแล้ว แต่มีบางที่เหมือนกันไม่จ้างเราแต่เอาไอเดียเราไปใช่ อันนี้ก็ต้องทำใจแบบปลงๆ
หลังจากถึงวันยื่นประกวดราคาก็ยื่นไป แล้วก็รอผล บางทีก็ให้ไปนำเสนอด้วย บางที่ก็ไม่ต้อง
ที่นี้มันก็เร่ิมมีปัญหากันขึ้นมาในวงการนี้พอสมควรหละ ปัญหานี้ ไม่รู้จะโทษใคร สมมติว่าหน่วยงานราชการเค้าเขียนแผนปี 61 ของเค้าไว้ ของบสำหรับโครงการ ก จำนวน 4 ล้าน แล้วก็ดำเนินการเข้าระบบ e-bidding โดยกำหนดเปอร์เซ็นราคา 50 ข้อเสนอทางเทคนิก 50 ปรากฎว่ามีบิรษัทที่ยื่นราคา แค่ 2.5 ล้าน หรือ 3 ล้าน ต่อให้ข้อเสนอทางเทคนิคของเราได้คะแนนเต็ม เราก็แพ้ที่ราคาอยู่ดี ปัญหาคือพวกเสนอต่ำมักจะได้และมีหลายโครงการที่หน่วยงานราชการก็บ่นเพราะราคาต่ำงานออกมาไม่ดี ไม่ได้คุณภาพ แถมถูกนายด่าอีกว่ากำหนดราคาอยา่งไรสูงไป เห็นไหม๊ราคาต่ำก็ทำได้ งบเหลือต้องคืนอีก โดนจากสำนักงบอีกดอก
คนที่ทำงานก็ลำบากใจ งานห่วยนี้มันก็ไม่มีใครอยากได้หรอก อันนี้เจอกับตั่วเลย บริษัทที่ได้เสนอราคาต่ำกว่าเจ้าอื่นถึงสองล้าน แล้วปีที่แล้วเค้าก็ได้งานแต่งานก็ห่วย คิดอีกแบบก็ช่วยไม่ได้นะ ถ้าเค้างานไม่โอเคก็น่าจะตัดสิทธิ์ต้องแต่ยื่นหรือไม่ก็ต้องกำหนดเปอร์เซ็นให้คะแนนราคาซัก 20 พอ ข้อเสนอทางเทคนิก 80 คือใครงานดี ไอเดียดี ใช้ของคุณภาพดีก็ได้ไป อันนี้แฟร์ที่สุด
เทรนใหม่มาแรงแซงทุกโค้งคือบริษัทเอกชนต้องแข่งงานกับมหาวิทยาลัย อันนี้บอกเลยหืดขึ้นคอ มหาวิทยาลัยพร้อมในเรื่องบุคลากร สถานที่ แต่ถามว่ากลัวไหม๊ ไม่คะ กลัวก็กลับบ้านไป เส้นทางนี้ไม่เหมาะสำหรับคนอ่อนแอ ก็เข้าใจมหาวิทยาลัยว่าออกนอกระบบ ต้องหาตังค์ แข่งกันแฟร์ๆ ไม่มีใครกลัว ผลงานมันจะพิสูจน์เองว่า ใครของแท้ ใครของเทียม