03/06/2026
“เล็กจนไม่รู้จะล้มยังไง ”
ในช่วงวันที่ฝนตกทั้งวันทั้งคืน
ผมสร้างลานเลโฮมสเตย์ให้เล็กเกินกว่าจะล้ม
หลายคนถามผมว่า
ทำไมไม่ขยายห้องพักให้มากกว่านี้
ทำไมไม่สร้างสระว่ายน้ำ
ทำไมไม่ทำให้ใหญ่กว่านี้
คำตอบง่ายมาก
เพราะผมไม่ได้สร้างลานเลโฮมสเตย์เพื่อแข่งขันกับใคร
ผมสร้างมันขึ้นมาเพื่อใช้ชีวิต
ลานเลจึงเล็กพอที่ผมจะยังรู้จักแขกแทบทุกคน
เล็กพอที่จะนั่งคุยกับลูกค้าเรื่องชีวิตมากกว่าเรื่องยอดจอง
เล็กพอที่จะเลือกปฏิเสธลูกค้าบางประเภท
ที่กำลังมองหาสิ่งที่เราไม่มี
และเล็กพอที่จะบอกอย่างตรงไปตรงมาว่า
“ที่นี่อาจไม่ใช่ที่พักที่เหมาะกับคุณ”
ผมไม่เคยอยากให้ลานเลเป็นรีสอร์ตใหญ่
เพราะยิ่งใหญ่ขึ้น
ค่าใช้จ่ายก็มากขึ้น
ความกังวลก็มากขึ้น
และอิสระก็น้อยลง
วันนี้ลานเลอาจไม่ได้มีห้องพักมากมาย
ไม่ได้มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบทุกอย่าง
แต่ผมยังมีอิสระที่จะตื่นเช้ามาฟังเสียงนก
มีเวลาคุยกับชาวบ้าน
มีเวลาพาแขกไปดูพระอาทิตย์ตก
มีเวลานั่งเขียนหนังสือ
และยังมีเวลาทำงานราชการที่ผมรัก
ผมไม่ได้สร้างธุรกิจให้ใหญ่ที่สุด
ผมสร้างธุรกิจให้พอดีกับชีวิต
เพราะเมื่อธุรกิจใหญ่เกินไป
บางครั้งเจ้าของก็กลายเป็นลูกจ้างของธุรกิจตัวเอง
แต่เมื่อธุรกิจพอดีกับชีวิต
เราจะยังเป็นเจ้าของเวลา
เจ้าของความสุข
และเจ้าของอิสรภาพของตัวเอง
นั่นอาจเป็นความสำเร็จที่แท้จริงของลานเลโฮมสเตย์
ไม่ใช่จำนวนห้องพัก
ไม่ใช่ยอดขาย
แต่คือการที่มันยังทำให้ผมใช้ชีวิตในแบบที่ผมเลือกได้
มานานกว่า 17 ปีแล้ว.
