17/03/2025
EŞİM ÇALIŞMIYOR
— Eşim çalışmıyor!
Bir koca (K) ile bir psikolog (P) arasında geçen diyalog:
P: Bay Rogers, mesleğiniz nedir?
K: Bir bankada muhasebeciyim.
P: Peki ya eşiniz?
K: O çalışmıyor. Ev hanımı.
P: Ailenizin kahvaltısını kim hazırlıyor?
K: Eşim, çünkü çalışmıyor.
P: Genellikle saat kaçta kalkıyor?
K: Erken kalkıyor, çünkü kahvaltıya oturmadan önce her şeyi organize etmesi gerekiyor. Masayı kuruyor, çocukların okul için kahvaltılarını hazırlıyor, düzgün giyindiklerinden, saçlarının tarandığından, kahvaltı ettiklerinden, dişlerini fırçaladıklarından ve okul eşyalarını aldıklarından emin oluyor.
P: Çocuklarınızı okula kim götürüyor?
K: Eşim, çünkü o çalışmıyor.
P: Çocukları okula bıraktıktan sonra ne yapıyor?
K: Genellikle birkaç işini hallediyor, faturaları ödüyor, markete uğruyor. Eve döndüğünde öğle yemeğini hazırlıyor, masayı kuruyor, mutfağı temizliyor, çamaşırları yıkıyor ve evi toparlıyor. Ne demek istediğimi anlıyorsunuz…
P: Akşam işten döndüğünüzde ne yapıyorsunuz?
K: Dinleniyorum tabii ki. Tüm gün bankada çalıştıktan sonra yorgun oluyorum.
P: Peki, eşiniz akşam ne yapıyor?
K: Akşam yemeğini hazırlıyor, çocuklara ve bana servis yapıyor, bulaşıkları yıkıyor, evi toparlıyor, çocukların geceye hazırlanmasına yardımcı oluyor ve dişlerini fırçaladıklarından emin oluyor…
Bu, dünyanın dört bir yanındaki birçok kadının günlük rutini. Gün doğumuyla başlar ve gece geç saatlere kadar devam eder… Peki, buna “çalışmamak” mı denir?
Ev hanımı olmak ne bir diploma kazandırır ne de maaş getirir ama ailenin temel direklerinden biridir.
Eşinize, annenize, büyükannenize, teyzenize, kız kardeşinize, kızınıza değer verin… Çünkü onların fedakârlığı paha biçilemezdir.
Bir gün birine sordular:
— Çalışıyor musun, yoksa sadece ev hanımı mısın?
O da şöyle cevap verdi:
Ben 24 saat çalışan bir eş ve anneyim.
Ben bir anneyim,
Ben bir kadınım,
Ben bir evladım,
Ben bir çalar saatim,
Ben bir aşçıyım,
Ben bir temizlikçiyim,
Ben bir öğretmenim,
Ben bir garsonum,
Ben bir bakıcıyım,
Ben bir hemşireyim,
Ben bir işçiyim,
Ben bir güvenlik görevlisiyim,
Ben bir danışmanım.
Ne tatilim var ne de hastalık iznim.
İzin günü de kullanmam.
Gece gündüz çalışırım,
Her an görev başındayım.
Maaş almıyorum ama yine de…
Hâlâ şu soruyu duyuyorum:
“Bütün gün ne yapıyorsun?”
Ailesinin iyiliği için hayatını adayan tüm kadınlara…
Kadın, tuz gibidir:
Varlığı çoğu zaman fark edilmez,
Ama yokluğu her şeyi tatsız bırakır.
