09/05/2026
Bugün Anneler Günü…
Karadeniz’in yağmuru gibi yağıyor hatıralar…
Bir yanda;
çoktan toprağa karışmış,
elleri mısır unu kokan,
sobanın başında biz üşümeyelim diye geceleri sessizce odun atan anam…
Bir yanda ise;
iki evladımızın annesi,
hayatın fırtınasına rağmen dimdik duran,
çocuklarımızın üstünü gece kaç kere örttüğünü kimsenin bilmediği eşim…
Karadeniz anneleri başka olur…
Sevgisini çok söylemez belki…
Ama sofraya koyduğu sıcak ekmekte,
yağmur altında beklediği yolda,
çocuğunun ardından ettiği
dualarda saklar yüreğini…
Ben bugün;
Memleketimin sisli dağları gibi
özlüyorum annemi…
Sesini…
Bakışını…
“Üşüme uşağum” deyişini…
Ve bugün bir kez daha görüyorum ki;
bir evde anne varsa,
o evin lambası kolay kolay sönmez…
Rahmetli annemin hatırası önünde saygıyla eğiliyor,
çocuklarımın annesine ise;
verdiği emek,
çektiği yük
ve tükenmeyen yüreği için teşekkür ediyorum…
Başta sonsuz uykularındaki
annelerimiz olmak üzere,
yüreği Karadeniz kadar derin
bütün annelerin
Anneler Günü kutlu olsun…
Dalgalar nasıl kıyıya vurmaktan vazgeçmezse,
anne sevgisi de insanın içinden hiç eksilmiyor…
Bazı anneler gider ama evin içindeki sesi hiç gitmez.
Bazıları da yaşarken fark edilmeden, koca bir ömrü omuzlarında taşır.
Minnetle, saygıyla...
