05/12/2025
Cascais Lizbon'un batisinda yer alan bir sahil kasabasi. Eski bir balikci kasabasi olan Cascais kraliyet ailesinin 19.yuzyildan itibaren yaz aylarini burada gecirmeye baslamasi ile unlenmis, sonrasinda da hem Portekizliler hem de turistler icin bir tatil kasabasina donusuvermis. 1889 yilindan itibaren de, daha sehirlere bile ulasim ck az iken Cascais'e tren yolu ile ulasim saglanmis. Biz gunubirlik geldigimizden ve esas hedefimiz Avrupa'nin en bati ucunu gormek oldugu icin Cascais merkezde sadece marina bolgesinde kisa bir tur atabildik. Ayni gun icinde bir hedef de Sintra idi. Hizli ama keyifli bir gundu. Once Lizbon'dan trenle Cascais, Cascais'ten Sintra yonune giden otobusle Cabo da Roca (Avrupa'nin en bati ucu) ardindan yine otobusle masalsi kasaba Sintra, Sintra'dan trenle yeniden Lizbon😅
Bu arada, Sintra'da yasadigimiz, kisa ve baya hizli adrenalinden de kisaca bahsedeyim. Arkadasimizin tavsiye ettigi keyifli bir restoranda balik yeme hayali ile yaklasik 40 dakika kadar yukari dogru tirmaniyoruz. Tirmaniyoruz ve restorana ulasiyoruz, ancak tabii ki bu hareketi yaparken ck onemli bir detayi atliyoruz; Avrupa ulkelerinde olan uygulama, yani oglen ve aksam saatleri disindaki saat dilimlerinde restoranlarin hizmet vermemesi🙃 Restoran kapi duvar🥲 Buyuk hayal kirikligi icinde acliktan bacaklarimiz da titredigi icin asagiya inme isini Portekiz'in meshur tuktuk'lariyla yapmaya karar veriyoruz ve 40 dakikada tirmandigimiz yolu en fazla 3 dakika icinde -adeta ucarak ✈️🙈😜😂- geri iniyoruz. Bu yuksek adrenalinli inisin videosunu zor da olsa cekebildim (yukarida☝️izleyebilirsiniz) ama keske bir baska kamera da bizim tuktuk'tan sersem sepelek inis animizi cekebilseydi😂😂 Sonucta bu masalsi kasabadan ac ve fakat Portekiz'in tum gorsellerde yer alan meshur horozunun canlisini gormus olmanin dayanilmaz hafifligi ile ayriliyoruz.🐓
🐓 Portekiz'in sembolu olan Horoz'un hikayesi ise şöyle👇
Orta Çağ’da Barcelos kasabasında işlenmiş ağır bir suç vardır, fakat kimse failini bulamaz. O sırada kasabadan geçen bir yolcu haksız yere suçlanır. Yolcu masum olduğunu ısrarla söyler ama kimseyi inandıramaz. İdam edilmeden önce son kez yargıcın karşısına çıkarılır. Yargıç o sırada bir sofrada pişmiş bir horoz yemektedir. Yolcu şöyle der: “Ben masumum. Bunu kanıtlamak için bir mucize gerçekleşecek. Bu pişmiş horoz benim masum olduğumu göstermek için kalkıp ötecek!”
Yargıç alay eder ama söz yine de aklında kalır.
Yolcunun idam edilmek üzere götürüldüğü anda, sofradaki pişmiş horoz ayağa kalkar ve ötmeye başlar. Yargıç şaşkına döner ve hemen infazı durdurur. Yolcu kurtulur. Bu olaydan sonra horoz, şans, doğruluk ve adaletin simgesi olarak kabul edilir.
