06/09/2021
YEŞİLKÖY
Karatepe’den sonra, Yeşilköy olmuş adın.
Cumhuriyetten önce, sen Rumlara vatandın.
Mübadele yılları, herkes için çok zordu.
Drama dan göç eden, Pomaklara yurt oldu.
Hâlâ ayakta mıdır; o eski taş evlerin.
Gönülleri hoş eder, çam kokulu yellerin.
Ormanlarında var mı? Hala asırlık meşe.
Yeşil köye gidince, dolar gönlüne neşe.
Hızır İlyas tepenin, güney yamacın dasın.
Saros körfezinin se, başında ki taç’ı sın.
Yeşil ile mavinin, raks ettiği yerdesin.
Her zaman gönlüm desin, hayal desin, dil desin.
Sabahın seherinde, otur denize karşı.
Kapatıp gözlerini, dolaş Arzı ve Arşı.
Bir başka yerde yoktur, sende ki bu güzellik.
Bol oksijen ve iyot, sana ait özellik.
Yeşilköy de yaşarım, Pomakça anadilim,
Ruhlara huzur verir, seherde esen yelin.
Pomak bizim aslımız, dağlardır vatanımız.
Hürriyet ve istiklal, bizim kara sevdamız.
Dalgalanır göklerde, ay yıldızlı al bayrak,
Oksijen deposudur, dallarda yeşil yaprak.
Korali, Arap Sali, koyunların durur mu?
Raşkolar keçileri, bayırlara vurur mu?
Kale Mehmet çobandır, hemde çobanın ası.
Çeşminkanın durur mu? Bakır kalaylı tası.
Cemaliga çal şöyle, dertli dertli kavalı.
Hûd’a sermiş yerlere, zümrütten yeşil halı.
Raşkolar,Alikâlar, hep Pomak sülalesi.
Yaz ayları gelince, çoğalır ahalisi.
Celinaplina,kurşe, hayvanların otlağı.
Kaynaklarda kurt kaptı, burma sarı ulağı
Kanlı çeşmenin suyu, nasıl gür akıyordu.
Çoban göçertti ren ler, çarığa batıyordu.
Ceylan dereye doğru, iniyor mu karaca.
Kekik, ıhlamur kaynat gerek kalmaz ilaca.
Eski bağlar, karakuş, sürerdik tarlaları.
Poledeyse geçerdik, gündöndü araları.
Raşkoların Memkanın, lezzetliydi pitası,
Onun üstüne yoktu, yapan peynir helvası.
Nefesi kalmak ister, dağda geyik evinde.
Yeşilköy güzelliğin .,ozanların dilinde.
Metin Barbaros(Nefesi)
Keşan/21.09.2019
