26/10/2026
Het is 26 oktober, de zon schijnt fel en het wordt 24 graden. Een duik kon ik het niet noemen, ik daalde heel voorzichtig het trapje van het zwembad af, maar wat ik daarna vanaf mijn plekje in de zon zag, maakte die koude seconden meer dan goed.
Op het weiland voor me staat een ree een beetje verwonderd om zich heen te kijken. Ze doet zich tegoed aan het frisse groen dat na een weekje vochtig weer eindelijk weer groeit. Iets verderop loopt een wild zwijn van bosje naar bosje, steeds netjes in de beschutting, alsof hij weet dat hij gezien wordt.
Die koude seconden waren trouwens echt koud, want het water was maar 16 graden. Ik geef eerlijk toe dat ik er sneller uit was dan ik erin ging, maar nu lig ik heerlijk te roosteren in het zonnetje met mijn haren nog nat.
Wij noemen ze onze big five: reeën, wilde zwijnen, vossen, roofvogels en uilen. Vandaag heb ik er al twee gezien zonder van mijn plek te komen en dat eind oktober, in de zon naast het zwembad.
Dit soort momenten zijn de reden dat we hier ooit voor de horizon kozen in plaats van een tuin. Het hoeft niet groots te zijn, een ree in de middagzon is genoeg om alles even stil te zetten.
Benieuwd hoe dat uitzicht eruitziet? Check de website
